رفتن به محتوا

Barcode Scanner Emulator

پیشوند در برابر پسوند اسکنر بارکد: راهنمای کامل

پیشوند داده یا دنباله کنترلی است که اسکنر بارکد پیش از بارکد رمزگشایی‌شده می‌فرستد. پسوند آن چیزی است که پس از آن مقدار می‌فرستد. همان مدل را می‌توان با پیشوندها و پسوندهای متفاوت تنظیم کرد، و اسکنر سریال آن‌ها را مانند اسکنر گوه‌کلید تحویل نمی‌دهد.

پیشوند اسکنر بارکد پیش از مقدار رمزگشایی‌شده فرستاده می‌شود. پسوند پس از آن می‌رود. یک اسکنر ممکن است این دنباله را بسازد:

پیشوند: STX

بارکد: 123456789

پسوند: ENTER

STX در دفترچه اغلب نویسه کنترل است، نه سه حرف S و T و X. ENTER روی اسکنر گوه‌کلید معمولاً کلید Enter است، نه دو نویسه CR و LF که در فیلد متن درج شوند. کدام را دریافت می‌کنید به مدل، رابط و برنامه بستگی دارد. هیچ تنظیمی همگانی نیست.

راهنمای پسوندهای ENTER در برابر TAB روی انتخاب و عیب‌یابی همان دو پایان‌دهنده می‌ماند. این راهنما درباره قاب دور بارکد است: چه چیزی پیش می‌آید، چه چیزی پس می‌آید، و برنامه وب چگونه هر دو را بخواند.

پیشوند اسکنر بارکد چیست؟

پیشوند دنباله‌ای پیکربندی‌شده است که اسکنر پیش از محموله می‌فرستد. محموله متنی است که نمادشناسی رمزگشایی کرده، مانند 123456789. پیشوند بخشی از آن رمزگشایی نیست، مگر اینکه اسکنر برای افزودنش تنظیم شده باشد.

کاربردهای رایج:

  • علامت‌زدن آغاز پیام. پروتکل‌های سریال و پایانه گاهی یک نویسه کنترل می‌فرستند که اغلب STX نامیده می‌شود تا میزبان بداند قاب تازه‌ای شروع شده است.
  • نام‌بردن نمادشناسی. با شناسه نمادشناسی AIM روشن، اسکنر می‌تواند پیشوند کوتاه قابل‌چاپ مانند ]C1 برای Code 128 یا ]E0 برای EAN پیش از رقم‌ها بفرستد. برنامه می‌تواند بر اساس آن شناسه شاخه بزند.
  • مسیریابی ورودی در نرم‌افزار قدیمی POS یا پایانه. یک کد ثابت پیش از داده به میزبان می‌گفت اسکن به کدام فیلد یا دستگاه تعلق دارد.
  • برچسب‌زدن یک ایستگاه مشخص. به دو اسکنر می‌توان پیشوندهای قابل‌چاپ متفاوت داد تا گزارش نشان دهد کدام مسیر کد را فرستاده است.

پیشوند قابل‌چاپ نویسه‌های معمولی است. در ابتدای رشته، داخل فیلد متن ظاهر می‌شوند. پیشوند نویسه کنترل، مانند STX (0x02)، حروف S و T و X نیست. اسکنر گوه‌کلید ممکن است اصلاً نتواند آن نویسه کنترل را تایپ کند. اسکنر سریال می‌تواند آن را به‌صورت بایت بفرستد. پیش از نوشتن کدی که یکی از این دو را انتظار دارد، دفترچه همان مدلی را که دارید بخوانید.

پیشوند ثابت نمی‌کند که اسکنر ورودی را ساخته است. یک شخص، یک ماکرو، یا Barcode Scanner Emulator می‌تواند همان نویسه‌ها را تایپ کند. پیشوند را قابی بدانید که خودتان پیکربندی کرده‌اید، سپس محموله را همان‌گونه اعتبارسنجی کنید که هر ورودی دیگر کاربر را اعتبارسنجی می‌کنید.

پسوند اسکنر بارکد چیست؟

پسوند دنباله‌ای پیکربندی‌شده است که پس از محموله فرستاده می‌شود. کار معمولش این است که به برنامه بگوید اسکن تمام شده، یا فوکوس را جابه‌جا کند. اسکنرها فرق دارند. برخی Enter، Tab، CR، LF، CR+LF، یک رشته سفارشی، یا هیچ را عرضه می‌کنند. برخی فقط یکی یا دو تا از این‌ها را دارند.

ENTER. کلید Enter. در مرورگر این یک رویداد صفحه‌کلید است، event.key === "Enter". در فیلد متن معمولی درج نمی‌شود.

TAB. کلید Tab، event.key === "Tab". مرورگر فوکوس را به کنترل بعدی می‌برد. کلید در فیلد درج نمی‌شود.

CR. بازگشت نورد، ASCII 0x0D. روی رابط سریال یا پایانه این می‌تواند یک بایت واقعی پس از محموله باشد. روی گوه‌کلید، تنظیمی با برچسب CR یا بازگشت نورد معمولاً یعنی کلید Enter. مرورگر همچنان Enter گزارش می‌کند. مقدار فیلد نویسه CR نمی‌گیرد.

LF. تغذیه خط، ASCII 0x0A. نویسه کنترلی جدا از CR است. روی جریان سریال می‌تواند بایت خودش باشد. گوه‌کلید، کلید استاندارد Line Feed ندارد آن‌گونه که Enter و Tab دارد. فرض نکنید آیتم منویی به نام LF یک نویسه دیدنی یا Enter دوم تایپ می‌کند.

CRLF. CR و سپس LF، دو بایت 0x0D 0x0A. برخی میزبان‌های سریال و پایانه آن جفت را پایان خط می‌دانند. فیلد متن مرورگر وقتی کسی Enter را فشار می‌دهد آن جفت را ذخیره نمی‌کند.

نویسه‌های سفارشی. پسوند قابل‌چاپی مانند # یا یک کد کوتاه پس از بارکد تایپ می‌شود، پس بخشی از رشته می‌شود مگر اینکه برنامه آن را بردارد. نویسه کنترل سفارشی همان شکاف STX را دارد: بایت روی درگاه سریال، ضربه‌کلید روی گوه، و فقط ضربه‌کلیدهایی که رابط صفحه‌کلید واقعاً می‌تواند بفرستد.

ENTER و CR و LF در دفترچه‌ها نام‌های مرتبط برای پایان خط‌اند. در هر برنامه‌ای جایگزین یکدیگر نیستند. اسکنر گوه، اسکنر سریال، Notepad و فرم وب هر کدام می‌توانند برای تنظیمی با همان نام نتیجه متفاوت نشان دهند.

پیشوند در برابر پسوند

ویژگی پیشوند پسوند
جایگاه پیش از داده بارکد پس از داده بارکد
هدف علامت آغاز یا برچسب ورودی علامت پایان یا راه‌اندازی یک عمل
مثال STX، یا شناسه قابل‌چاپ AIM مانند ]C1 ENTER، TAB، یا نویسه قابل‌چاپ مانند #
کاربرد رایج قاب‌بندی یا شناسایی اسکن ارسال فرم یا جابه‌جایی فوکوس
در فیلد متن نویسه‌های قابل‌چاپ در ابتدای مقدار می‌نشینند نویسه‌های قابل‌چاپ در انتهای مقدار می‌نشینند. Enter و Tab نمی‌نشینند
هویت نشانه‌ای پیکربندی‌شده که هر کسی می‌تواند تایپ کند نشانه‌ای پیکربندی‌شده که هر کسی می‌تواند تایپ کند

پیشوند یا پسوند سفارشی را فقط وقتی بردارید که دقیقاً همان دنباله را پیکربندی کرده باشید و رکورد ذخیره‌شده نباید آن را داشته باشد. شناسه AIM را سر جایش بگذارید تا برنامه برایش قاعده‌ای داشته باشد.

ENTER، TAB، CR و LF

این نام‌ها روی برگه‌های پیکربندی دیده می‌شوند. طرف دریافت‌کننده، بسته به رابط، یا ضربه‌کلید می‌بیند یا بایت. راهنمای گوه‌کلید HID مسیر ضربه‌کلید را شرح می‌دهد. درگاه سریال مسیر دیگری است: برنامه بایت‌ها را می‌خواند، و فوکوس تعیین نمی‌کند به کجا بروند.

ENTER

روی اسکنر گوه‌کلید، ENTER همان کلید Enter است. درون فیلد متن یک‌خطی، مرورگرهای کنونی از آن کلید برای ارسال فرم دربرگیرنده استفاده می‌کنند. جعبه جستجو می‌تواند اسکن را روی همان رویداد ثبت کند. فرم چندفیلدی می‌تواند پیش از پر شدن فیلدهای بعدی ارسال شود. وقتی صفحه باید مقدار را نگه دارد و سرجایش بماند، preventDefault() را روی رویداد submit یا روی keydown مربوط به Enter صدا بزنید. Enter را در یک جا مدیریت کنید. شنونده keydown و شنونده submit که هر دو اسکن را بپذیرند آن را دو بار ثبت می‌کنند.

برخی اسکنرها NumPad Enter می‌فرستند. event.key همچنان "Enter" است. event.code ممکن است "NumpadEnter" باشد نه "Enter". اگر هر دو کلید باید فیلد را ثبت کنند، event.key را بیازمایید.

راهنمای پسوندهای ENTER در برابر TAB آن دو گزینه را برای POS و فرم‌های وب مقایسه می‌کند. اسکنر بارکد ENTER نمی‌فرستد اسکنری را پوشش می‌دهد که بارکد را تایپ می‌کند و سپس می‌ایستد.

TAB

TAB کلید Tab است. مرورگر پس از keydown فوکوس را جابه‌جا می‌کند. فیلد را در همان گرداننده keydown بخوانید، تا وقتی هنوز فوکوس دارد، و عمل پیش‌فرض را سر جایش بگذارید وقتی کنترل بعدی باید مکان‌نما را بگیرد. preventDefault() فوکوس را روی فیلد جاری نگه می‌دارد.

Shift+Tab همان کلید است با نگه داشتن Shift. پسوند Tab اسکنر، Tab بدون Shift است. اگر کاربران صفحه‌کلید باید بتوانند در فرم به عقب بروند، event.shiftKey را نادیده بگیرید.

CR

بازگشت نورد مکان‌نما را در پایانه به ابتدای خط می‌برد. بایت 0x0D است. اسکنر سریال می‌تواند آن بایت را به محموله بچسباند. تنظیم گوه‌کلید به نام CR معمولاً کلید Enter را می‌فرستد به‌جای آنکه 0x0D را در متن درج کند. فشردن Enter در ورودی مرورگر نویسه CR را در input.value نمی‌نویسد.

اگر میزبان پایانه یا شنونده درگاه COM است، دنبال بایت بگردید. اگر میزبان صفحه وب است، دنبال event.key === "Enter" بگردید.

LF

تغذیه خط مکان‌نمای پایانه را یک خط پایین می‌برد. بایت 0x0A است. برخی میزبان‌ها LF تنها را خط جدید می‌دانند. دیگران آن را نادیده می‌گیرند مگر اینکه CR اول آمده باشد. اسکنر گوه‌ای که LF را پسوند فهرست می‌کند ممکن است کلیدی بفرستد که سیستم‌عامل آن را به شکست خط تبدیل نمی‌کند، یا ممکن است چیزی نفرستد که فیلد متن نگه دارد. پیش از آنکه LF مفروض را در کد برنامه مدیریت کنید، کلید را در آزمایشگر رویداد صفحه‌کلید بگیرید.

CRLF

CRLF دنباله دو کنترل است: اول CR سپس LF. فایل‌های متن به سبک Windows و بسیاری از دستگاه‌های سریال آن را یک خط جدید می‌دانند. صفحه پیکربندی که می‌گوید پسوند CRLF یعنی اسکنر تلاش می‌کند آن جفت را پس از محموله، روی رابطی که استفاده می‌کند، بفرستد.

در مرورگر، فشردن Enter دنباله لفظی CRLF را درون ورودی متن تولید نمی‌کند. فرم یک رویداد صفحه‌کلید می‌گیرد. <textarea> ممکن است وقتی کاربر Enter را فشار می‌دهد خط جدید درج کند، و آن خط جدید رفتار ویرایش خود مرورگر است، نه دلیل آنکه اسکنر بایت‌های 0x0D 0x0A را گسیل کرده. خواننده سریال می‌تواند آن دو بایت را بگیرد و فقط اگر آن اسکنر برای فرستادنشان پیکربندی شده باشد باید آن‌ها را پایان‌دهنده بداند. CR یا LF را از میانه محموله‌ای که مجاز است آن‌ها را داشته باشد برندارید.

پیشوند و پسوند چگونه بر برنامه‌های وب اثر می‌گذارند

اسکن گوه‌کلید فورانی از ضربه‌کلید به کنترل متمرکز است. صفحه اسکنر را باز نمی‌کند. اگر فوکوس روی فیلد دیگری باشد، پیشوند، بارکد و پسوند همگی به همان‌جا می‌روند.

keydown برای هر کلید، از جمله Enter و Tab، پیش از آنکه مرورگر نویسه‌ای درج کند یا فوکوس را جابه‌جا کند شلیک می‌شود. event.key نویسه یا نام کلید است پس از آنکه سیستم‌عامل چیدمان صفحه‌کلید را اعمال کرد. نویسه‌های قابل‌چاپ پیشوند و پسوند از راه رویداد input در فیلد ظاهر می‌شوند. Enter و Tab ظاهر نمی‌شوند.

شنونده زیر وقتی Enter می‌رسد فیلد را ثبت می‌کند. پسوندی را که اسکنر جا انداخته اضافه نمی‌کند. اگر اسکنر Enter نفرستد، مقدار در فیلد می‌ماند تا چیز دیگری آن را بخواند.

const field = document.querySelector('#barcode')

if (!(field instanceof HTMLInputElement)) {
  throw new Error('Barcode field was not found.')
}

field.addEventListener('keydown', (event) => {
  if (event.key !== 'Enter') {
    return
  }

  event.preventDefault()
  const value = field.value.trim()
  if (!value) {
    return
  }

  console.log(value)
  field.value = ''
})

پیش از اسکن #barcode را متمرکز کنید. preventDefault() جلوی ارسال دوباره فرم نیا را می‌گیرد. اگر ورودی درون فرم نیست و ارسال بومی را می‌خواهید، preventDefault() را حذف کنید.

بدون پسوند، منتظر عمل صریح بمانید: یک دکمه، Enter بعدی از اپراتور، یا گام بعدی گردش‌کار. زمان‌سنج بی‌فعالیتی می‌تواند مکث را پایان اسکن بداند. آن زمان‌سنج یک حدس است. اسکنر کند، تأخیر Bluetooth، یا تایپیست سریع می‌تواند در سمت نادرست آن بیفتد. وقتی گردش‌کار به پایان قطعی نیاز دارد، پسوند پیکربندی‌شده را ترجیح دهید.

پیشوند قابل‌چاپ شناخته‌شده را می‌توان پس از خواندن مقدار برداشت:

function withoutConfiguredPrefix(value, prefix) {
  if (prefix && value.startsWith(prefix)) {
    return value.slice(prefix.length)
  }
  return value
}

فقط پیشوندی را که پیکربندی کرده‌اید بدهید، مانند ']C1'. از هر اسکن تعداد دلخواهی نویسه نچینید.

برای فرم کاملی که Tab، ورودی خالی و اسکن دوم را هم مدیریت می‌کند، چگونه اسکنرهای بارکد را در برنامه‌های وب بیازماییم را ببینید.

چگونه پیشوند و پسوند را پیکربندی کنیم

تنظیمات پیشوند و پسوند روی خود اسکنر است. نام کلیدها و روش تغییرشان خاص سازنده است. بارکد پیکربندی‌ای وجود ندارد که روی هر برند کار کند، و این راهنما یکی چاپ نمی‌کند.

روش‌های معمول:

  • بارکد پیکربندی را از دفترچه همان مدل دقیق بخوانید. برگه بر اساس تنظیم گروه‌بندی شده: پسوند، پیشوند، چیدمان صفحه‌کلید، نمادشناسی.
  • برنامه پیکربندی فروشنده را به کار ببرید، سپس نتیجه را از راه USB روی اسکنر بنویسید.
  • وقتی واحدهای زیادی را به‌روز می‌کنید، ابزار مدیریت دستگاه همان خط محصول را به کار ببرید.

پس از تغییر، یک بارکد شناخته‌شده بخوانید و نتیجه را با شرح دفترچه برای تنظیمی که برگزیده‌اید مقایسه کنید. بازنشانی کارخانه از برند دیگر ممکن است اسکنر را دست‌نخورده بگذارد یا آن را در حالتی غیرمنتظره ببرد. راهنمای پیکربندی اسکنر بارکد تنظیماتی را خلاصه می‌کند که معمولاً مهم‌اند. جای دفترچه را نمی‌گیرد.

Barcode Scanner Emulator می‌تواند مقداری را که انتخاب می‌کنید تایپ کند و سپس ENTER، TAB، یا هیچ پسوندی بفرستد. وقتی باید مدیریت پیشوند را بدون سخت‌افزار تمرین کنید، یک پیشوند قابل‌چاپ در آن مقدار بگذارید. شبیه‌ساز جفت بایت سریال CR/LF گسیل نمی‌کند و برچسب نمی‌خواند.

چگونه رفتار پیشوند و پسوند را بیازماییم

اسکنری را به کار ببرید که در حالت صفحه‌کلید است، USB HID keyboard یا Bluetooth HID keyboard.

  1. آن را وصل کنید و صبر کنید تا نشان دهد برق دارد.
  2. آزمایشگر ورودی بارکد را باز کنید.
  3. Start Test را کلیک کنید، یا ناحیه اسکن را کلیک کنید. وقتی آماده است آبی می‌شود. صفحه خودش فوکوس نمی‌گیرد.
  4. بارکدی را بخوانید که محموله‌اش را از پیش می‌دانید.
  5. مقدار گرفته‌شده و تعداد نویسه را بخوانید. نویسه‌های قابل‌چاپ پیشوند یا پسوند درون همان رشته‌اند. خط Prefix برای کلیدهای نام‌دار است که پیش از نویسه اول می‌رسند، مانند یک تغییردهنده. پیشوند تایپ‌شده‌ای مانند ]C1 را از متن بارکد بیرون نمی‌کشد.
  6. پسوند را بررسی کنید. آزمایشگر ENTER، TAB یا None گزارش می‌کند. با روشن بودن Auto capture، نتیجه پس از Enter، Tab، یا مکثی کوتاه، همین که کلیدها بایستند، ظاهر می‌شود. Auto capture را خاموش کنید تا گرفتن داده تا فشردن Stop نگه داشته شود. Enter و Tab بخشی از رشته بارکد نیستند.
  7. آن نتیجه را با پیکربندی موردنظر مقایسه کنید. سپس آزمایشگر رویداد صفحه‌کلید را باز کنید و دوباره بخوانید وقتی به هر keydown به ترتیب نیاز دارید، از جمله key، code و زمان‌بندی.

آزمایشگر ورودی رویدادهای صفحه‌کلیدی را که مرورگر می‌بیند ثبت می‌کند. درگاه سریال را نمی‌خواند، پس نمی‌تواند CR یا LF را به‌صورت بایت خام نشان دهد. آزمون گوه ثابت نمی‌کند تنظیم سریال چه خواهد فرستاد.

عیب‌یابی

اسکنر ENTER نمی‌فرستد. بارکد ظاهر می‌شود و مکان‌نما در فیلد می‌ماند. آزمایشگر ورودی None گزارش می‌کند. پسوند خاموش است، یا روی چیزی غیر از Enter تنظیم شده. اسکنر بارکد ENTER نمی‌فرستد را ببینید.

TAB فوکوس را ناخواسته جابه‌جا می‌کند. اسکنر کلید Tab را می‌فرستد. آن پسوند پیکربندی‌شده است. وقتی فرم باید ارسال شود Enter را به کار ببرید، یا وقتی گردش‌کار باید پیش برود مقدار را روی keydown مربوط به Tab بخوانید. جزئیات در راهنمای پسوندهای ENTER در برابر TAB است.

فرم دو بار ارسال می‌شود. مرورگر روی Enter ارسال می‌کند، و شنونده keydown هم اسکن را می‌پذیرد. یک مسیر پایان نگه دارید و روی دیگری preventDefault() را صدا بزنید.

پیشوند درون بارکد دیده می‌شود. پیشوند قابل‌چاپ بخشی از رشته گرفته‌شده است. یا آن را روی اسکنر خاموش کنید یا دقیقاً همان دنباله را در برنامه بردارید. شناسه نمادشناسی روشن منبع رایجی برای ] آغازین و دو نویسه دیگر است. پیشوند کنترلی که گوه نمی‌تواند تایپ کند غایب می‌ماند، نه نمایان.

نویسه‌ها نادرست‌اند. چیدمان اسکنر و چیدمان سیستم‌عامل می‌توانند ناسازگار باشند، که نویسه‌های پیشوند و نشانه‌گذاری را عوض می‌کند در حالی که طول همان می‌ماند. چیدمان صفحه‌کلید نادرست اسکنر بارکد را ببینید.

برنامه هرگز پایان اسکن را نمی‌بیند. پسوندی نیست، و صفحه منتظر Enter است. پسوندی اضافه کنید که با فرم جور باشد، یا مقدار را با عمل صریح کامل کنید. حدس زمان‌بندی برخی اسکن‌های واقعی را از دست می‌دهد و برخی تایپ‌ها را می‌پذیرد.

CR/LF بین برنامه‌ها فرق دارد. Notepad وقتی Enter می‌گیرد خط جدید درج می‌کند. ورودی متن وب بارکد را نگه می‌دارد و رویداد کلید شلیک می‌کند. برنامه سریال ممکن است 0x0D، 0x0A، یا هر دو را بگیرد. پیش از تغییر اسکنر، رابط را مقایسه کنید. اگر هیچ برنامه‌ای نویسه نمی‌گیرد، از اسکنر بارکد کار نمی‌کند شروع کنید.

گذر گسترده‌تر بر فوکوس، اسکن‌های تکراری و جریان‌های POS در چگونه ورودی اسکنر بارکد را بیازماییم است.

ماتریس آزمون

ستون پیکربندی چیزی است که روی اسکنر تنظیم می‌کنید، یا چیزی که با شبیه‌ساز تایپ می‌کنید وقتی مورد پسوند صفحه‌کلید است. رفتار موردانتظار کاری است که برنامه باید بکند. مورد CRLF سریال همان آزمون کلید Enter در مرورگر نیست.

پیکربندی رفتار موردانتظار برنامه
بدون پیشوند، بدون پسوند مقدار بارکد دریافت می‌شود و کلید پایانی نمی‌رسد. مقدار تا وقتی برنامه آن را بخواند در دسترس می‌ماند.
بدون پیشوند، پسوند ENTER برنامه کلید پایان را یک بار می‌گیرد و محموله را بدون نویسه پایان‌دهنده ذخیره می‌کند.
بدون پیشوند، پسوند TAB فوکوس ممکن است به کنترل بعدی برود. برنامه مقدار را پیش از آن جابه‌جایی می‌خواند.
پیشوند سفارشی قابل‌چاپ نویسه‌های پیشوند پیش از داده رمزگشایی‌شده ظاهر می‌شوند. برنامه دقیقاً همان پیشوند را عمداً نگه می‌دارد یا برمی‌دارد.
پسوند سفارشی قابل‌چاپ نویسه‌های پسوند پس از داده رمزگشایی‌شده ظاهر می‌شوند. Enter و Tab کلیدند، پس در رشته ظاهر نمی‌شوند.
دنباله CRLF میزبان سریال یا پایانه بایت‌های پیکربندی‌شده CR و LF را پردازش می‌کند. فیلد متن مرورگر از فشردن Enter آن بایت‌ها را به دست نمی‌آورد.

ردیف‌های صفحه‌کلید را روی اسکنر گوه اجرا کنید، و وقتی سخت‌افزار نیست، با تنظیم‌های ENTER، TAB و بدون پسوند شبیه‌ساز. ردیف CRLF را روی رابطی اجرا کنید که قرار است آن بایت‌ها را حمل کند. نتیجه واقعی همچنان به آن رابط و به برنامه بستگی دارد.