رفتن به محتوا

Barcode Scanner Emulator

اسکنر بارکد USB HID در برابر سریال

اسکنر گوه‌کلید USB HID بارکد رمزگشایی‌شده را در برنامهٔ دارای فوکوس تایپ می‌کند. اسکنر سریال USB یک رابط سریال نشان می‌دهد، اغلب به‌صورت درگاه COM مجازی، و برنامه باید آن درگاه را باز کند و بایت‌ها را بخواند. USB کابل و گذرگاه است. HID و سریال دو شیوهٔ متفاوت برای ارائهٔ داده‌اند.

رابطی را برگزینید که برنامه واقعاً بتواند بخواند. فیلد پرداختی که از پیش تایپ می‌پذیرد مسئلهٔ گوه‌کلید است. سرویسی که باید اسکن را وقتی هیچ فیلد متنی فوکوس ندارد بگیرد، یا باید بایت‌های اسکنر را از صفحه‌کلید جدا نگه دارد، مسئلهٔ سریال است. بسیاری از اسکنرها فقط یکی از این حالت‌ها را دارند. برخی می‌توانند عوض شوند. دفترچهٔ همان مدل فهرست حالت‌هایی است که می‌توانید بیازمایید.

راهنمای گوه‌کلید HID مسیر ضربه‌کلید را با جزئیات شرح می‌دهد. اسکنرهای بارکد چگونه کار می‌کنند گرفتن و رمزگشایی را پوشش می‌دهد. این صفحه دو رابط میزبان و آزمون‌های متعلق به هر کدام را مقایسه می‌کند.

حالت گوه‌کلید USB HID چیست؟

در حالت صفحه‌کلید USB HID اسکنر خود را صفحه‌کلید می‌شمارد. سیستم‌عامل راه‌انداز معمولی صفحه‌کلید را بار می‌کند. پس از رمزگشایی، اسکنر نویسه‌ها را به‌صورت ضربه‌کلید به کنترلی می‌فرستد که فوکوس صفحه‌کلید دارد. فرم وب، فیلد کالا در POS، یا جعبهٔ متن رومیزی می‌تواند آن ورودی را بدون کد مخصوص اسکنر بپذیرد.

فوکوس مقصد را تعیین می‌کند. اگر فیلد مورد نظر فوکوس نداشته باشد، نویسه‌ها در کنترل دیگری می‌نشینند یا از دست می‌روند. اسکنر کلیک نمی‌کند و اشاره‌گر را جابه‌جا نمی‌کند.

پسوند پیکربندی‌شده ممکن است به دنبال محموله بیاید. Enter بسیاری از فرم‌های تک‌فیلد را می‌فرستد. Tab فوکوس را به کنترل بعدی می‌برد. هیچ‌کدام از این کلیدها تضمین نشده‌اند. انتخاب پسوند در پسوندهای ENTER در برابر TAB آمده است.

رویدادهای معمولی صفحه‌کلید فروشندهٔ اسکنر، شمارهٔ سریال، یا پرچمی که بگوید کلیدها از اسکنر آمده‌اند را ندارند. مرورگرهایی که WebHID را پیاده می‌کنند باز هم رابط صفحه‌کلید را رد می‌کنند، پس صفحه نمی‌تواند دستگاه گوه را باز کند و گزارش‌های خام HID را بخواند.

حالت اسکنر بارکد سریال USB چیست؟

در حالت سریال USB اسکنر تایپ نمی‌کند. یک رابط سریال روی USB نشان می‌دهد. سیستم‌عامل معمولاً آن رابط را درگاه COM مجازی عرضه می‌کند: نام COM در Windows، دستگاه cu یا tty در macOS، یا دستگاه ttyACM یا ttyUSB در Linux. نام را راه‌انداز می‌گذارد و پس از جدا کردن اسکنر می‌تواند عوض شود.

درگاه COM مجازی یک درگاه فیزیکی RS-232 نیست. RS-232 رابطی الکتریکی است، با اتصال و سطح ولتاژ خودش، که رایانه از راه UART می‌خواند. سریال USB از کابل USB استفاده می‌کند. برنامه همچنان درگاه سریال را باز می‌کند و بایت می‌خواند، اما سیگنال روی سیم USB است. برخی محصول‌ها اسکنر واقعی RS-232 به‌اضافهٔ مبدل USB به سریال‌اند. برخی دیگر USB CDC را پیاده می‌کنند و هرگز RS-232 حرف نمی‌زنند. درگاهی را که سیستم‌عامل نشان می‌دهد نقطهٔ یکپارچه‌سازی بدانید و فرض نکنید جزئیات الکتریکی یکی است.

برنامه درگاه را باز می‌کند، جریان بایت را می‌خواند و تصمیم می‌گیرد پیام کجا شروع و کجا تمام می‌شود. قاب رایج متن بارکد و سپس CR (0x0D)، LF (0x0A)، یا CR و بعد LF است. این قاب‌بندی تنظیم دستگاه است، نه قاعدهٔ USB. بایت پیشوندی مانند STX هم ممکن است. راهنمای پیشوند و پسوند آن بایت‌ها را از کلید Enter که اسکنر گوه می‌فرستد جدا می‌کند.

نرخ باود، بیت‌های داده، توازن و بیت‌های توقف روی UART واقعی و روی بسیاری از مبدل‌های USB به سریال مهم‌اند. نرخ نادرست به‌جای خطای روشن، دادهٔ ناخوانا می‌سازد. برخی دستگاه‌های COM مجازی USB CDC نرخ باودی را که میزبان می‌خواهد نادیده می‌گیرند و باز هم بایت می‌رسانند. تنظیم واحدی نیست که به هر اسکنر سریال مجازی بخورد. نرخ و قاب دفترچهٔ همان مدل را به کار ببرید، سپس با بارکد شناخته‌شده تأییدشان کنید.

فرایندی که درگاه را باز نگه می‌دارد داده را می‌گیرد. فوکوس صفحه‌کلید مقصد را انتخاب نمی‌کند. برنامهٔ دیگری که درگاه را از پیش باز دارد باز شدن دوم را سد می‌کند. جدا کردن اسکنر درگاه را برمی‌دارد. وصل کردن دوباره می‌تواند نام تازه بسازد، و برنامه باید آن درگاه را دوباره باز کند.

HID در برابر سریال

ویژگی گوه‌کلید HID USB سریال
رساندن داده ورودی به سبک صفحه‌کلید جریان بایت سریال
نیاز به فوکوس ورودی بله. ضربه‌کلیدها کنترل دارای فوکوس را دنبال می‌کنند خیر. بایت‌ها به فرایندی می‌روند که درگاه را باز کرده است
یکپارچگی با مرورگر ورودی معمولی و رویدادهای صفحه‌کلید Web Serial جایی که مرورگر پشتیبانی کند، یا نرم‌افزار بیرون صفحه
کنترل برنامه محدود به رفتار صفحه‌کلید، فوکوس و پسوندها برنامه جریان را می‌خواند و قاب می‌بندد
شناسایی دستگاه از رویدادهای معمولی صفحه‌کلید در دسترس نیست سیستم‌عامل می‌تواند نام درگاه را نشان دهد. هویت پایدار همچنان به راه‌انداز بستگی دارد
پیکربندی تنظیمات اسکنر، از جمله پسوند و چیدمان صفحه‌کلید تنظیمات اسکنر به‌علاوهٔ تنظیمات درگاه میزبان که دستگاه واقعاً به کار می‌برد
کاربرد معمول فرم‌ها و ورود کالا در POS یکپارچه‌سازی اختصاصی که مالک دستگاه است

این‌ها حالت‌های معمول‌اند. مدل، سیستم‌عامل و راه‌انداز مشخص می‌توانند فرق کنند. اسکنر Bluetooth در حالت صفحه‌کلید HID در لایهٔ برنامه ستون گوه را دنبال می‌کند. Bluetooth SPP ستون سریال را دنبال می‌کند.

اسکنرهای HID در برنامه‌های وب چگونه کار می‌کنند

اسکن گوه عنصر دارای فوکوس را به‌روز می‌کند. نویسه‌های چاپی keydown و سپس input را شلیک می‌کنند. Enter و Tab keydown را شلیک می‌کنند و نویسه‌ای در ورودی متن معمولی درج نمی‌کنند. event.key برای آن کلیدها "Enter" یا "Tab" است و برای نویسهٔ چاپی رشته‌ای یک‌نویسه‌ای. event.code کلید فیزیکی را نام می‌برد و وقتی ناسازگاری چیدمان صفحه‌کلید event.key را عوض می‌کند می‌تواند همان بماند.

شنوندهٔ زیر فیلد را فقط وقتی Enter می‌رسد ثبت می‌کند. اسکنری بدون پسوند Enter متن را در فیلد می‌گذارد.

const field = document.querySelector('#barcode')

if (!(field instanceof HTMLInputElement)) {
  throw new Error('Barcode field was not found.')
}

field.addEventListener('keydown', (event) => {
  if (event.key !== 'Enter') {
    return
  }

  event.preventDefault()
  const value = field.value.trim()
  if (!value) {
    return
  }

  console.log(value)
  field.value = ''
})

پیش از اسکن #barcode را فوکوس کنید. preventDefault() نمی‌گذارد فرم والد بار دوم ارسال شود. اگر اسکنر به‌جای آن Tab بفرستد، مقدار را در همان keydown بخوانید و بگذارید مرورگر فوکوس را جابه‌جا کند. اگر هیچ‌کدام را نفرستد، فیلد را از دکمه یا کنش صریح دیگری بفرستید. مکث در تایپ فقط حدسی برای پایان اسکن است.

هیچ‌چیز در آن رویدادها دستگاه USB را شناسایی نمی‌کند. شخص، ماکرو یا شبیه‌ساز می‌تواند همان دنباله را بسازد. اعتبارسنجی بر عهدهٔ محموله است. گردش کار مرورگر، از جمله Tab و ورودی خالی، در چگونه اسکنرهای بارکد را در برنامه‌های وب بیازماییم است.

اسکنرهای سریال در برنامه‌ها چگونه کار می‌کنند

یکپارچه‌سازی سریال درگاه را باز می‌کند، بایت‌ها را می‌خواند، به پیام تقسیم می‌کند و ناپدید شدن درگاه را اداره می‌کند. روی رومیزی این API سریال سیستم‌عامل یا کتابخانهٔ فروشنده است. در مرورگر تنها گزینهٔ داخلی Web Serial API است، و فقط در مرورگرهایی که آن را پیاده می‌کنند.

Web Serial در مرورگرهای مبتنی بر Chromium در دسترس است. Firefox و Safari آن را ندارند. صفحه باید زمینهٔ امن باشد، یعنی HTTPS یا localhost. requestPort() باید از حرکت کاربر اجرا شود و کاربر باید درگاه را در اعلان مرورگر برگزیند. اسکنر گوه‌کلید در آن فهرست نمی‌آید، چون دستگاه سریال نیست. Web Serial همچنین درگاه سریالی را که سیستم‌عامل نشان نداده نمی‌بیند.

نرخ باود در مثال نقطهٔ شروعی است که با مقدار دفترچه عوض می‌کنید. حلقه CR یا LF را پایان پیام می‌گیرد و جفت CRLF را یک پایان‌دهنده مصرف می‌کند. اگر اسکنر شما قاب دیگری دارد، این تقسیم حتی وقتی درگاه باز است نادرست است.

<button id="open-serial" type="button">Open scanner port</button>
<p id="status" role="status"></p>
<script>
  const button = document.querySelector('#open-serial')
  const status = document.querySelector('#status')

  function takeLine(buffer) {
    const cr = buffer.indexOf('\r')
    const lf = buffer.indexOf('\n')
    const end = cr < 0 ? lf : lf < 0 ? cr : Math.min(cr, lf)
    if (end < 0) {
      return null
    }

    const line = buffer.slice(0, end).trim()
    let rest = buffer.slice(end + 1)
    if (buffer[end] === '\r' && rest.startsWith('\n')) {
      rest = rest.slice(1)
    }

    return { line, rest }
  }

  button.addEventListener('click', async () => {
    if (!('serial' in navigator)) {
      status.textContent = 'This browser does not provide Web Serial.'
      return
    }

    let port
    try {
      port = await navigator.serial.requestPort()
      await port.open({ baudRate: 9600 })
    } catch (error) {
      status.textContent = 'The port was not opened.'
      return
    }

    const reader = port.readable.getReader()
    const decoder = new TextDecoder()
    let buffer = ''

    try {
      while (true) {
        const { value, done } = await reader.read()
        if (done) {
          break
        }

        buffer += decoder.decode(value, { stream: true })
        let next = takeLine(buffer)
        while (next) {
          if (next.line) {
            status.textContent = next.line
          }
          buffer = next.rest
          next = takeLine(buffer)
        }
      }
    } catch (error) {
      status.textContent = 'The serial read stopped.'
    } finally {
      reader.releaseLock()
      await port.close()
    }
  })
</script>

حلقهٔ خواندن تا پایان جریان یا شکست خواندن ادامه دارد. جدا کردن اسکنر معمولاً خواندن را رد می‌کند. releaseLock() و close() در finally اجرا می‌شوند. درگاه‌هایی که پیش‌تر برای این مبدأ تأیید شده‌اند را می‌توان با navigator.serial.getPorts() بدون نمایش دوبارهٔ اعلان فهرست کرد. تأیید نخست همچنان به کاربر نیاز دارد.

برنامهٔ رومیزی همین ایده را با API سریال سکو دنبال می‌کند: باز کردن، خواندن، قاب بستن، و باز کردن دوباره پس از بازگشت دستگاه. این صفحه فرمان فروشنده اختراع نمی‌کند. اگر اسکنر پروتکل اختصاصی انتظار دارد، آن پروتکل در مستندات سازنده است.

کدام بهتر است: HID یا سریال؟

هیچ حالتی برای هر محصول بهتر نیست. حالتی را به کار ببرید که اسکنر واقعاً دارد و حالتی را که برنامه می‌تواند بخواند.

HID را برگزینید وقتی

  • برنامه از پیش ورودی صفحه‌کلید را در فیلد دارای فوکوس می‌پذیرد.
  • می‌خواهید فرم یا صفحهٔ POS بدون کد دستگاه کار کند.
  • گردش کار می‌تواند پیش از هر اسکن فوکوس را تضمین کند.
  • Enter یا Tab با شیوهٔ ثبت یا پیشروی آن فرم جور است.

سریال را در نظر بگیرید وقتی

  • اسکن‌ها باید وقتی فوکوس در گفتگو، روی دکمه، یا هیچ‌جا است برسند.
  • بایت‌های اسکنر باید از تایپ جدا بمانند.
  • برنامه می‌تواند درگاه را باز کند، پیام‌ها را قاب ببندد و وقتی دستگاه جدا شد بازیابی کند.
  • میزبان می‌تواند اجازهٔ آن درگاه را بدهد و فرایند دیگری هم‌زمان به آن نیاز ندارد.

اسکنری که فقط صفحه‌کلید شمرده می‌شود را نمی‌توان با نرم‌افزار روی میزبان به سریال عوض کرد. پیش از طراحی یکپارچه‌سازی حالت‌ها را در دفترچه تأیید کنید.

جابه‌جایی بین HID و سریال

برخی اسکنرها با اسکن بارکد پیکربندی از دفترچهٔ همان سازنده، یا با نوشتن نمایه در ابزار فروشنده، حالت عوض می‌کنند. برخی دیگر یک رابط ساخته شده‌اند و چیزی برای عوض کردن ندارند.

بارکد پیکربندی‌ای نیست که هر نشان تجاری را عوض کند. دنباله‌ای که برای مدل دیگر چاپ شده ممکن است هیچ نکند، یا اسکنر را در حالتی غیرمنتظره بگذارد. پس از هر تغییر ببینید سیستم‌عامل چه نشان می‌دهد: صفحه‌کلید، درگاه COM، یا هر دو. سپس مسیری را بیازمایید که برنامهٔ شما به کار می‌برد. راهنمای پیکربندی گروه‌های معمول تنظیم را وصف می‌کند. جای دفترچه را نمی‌گیرد.

آزمون اسکنر HID

  1. اسکنر را وصل کنید و تأیید کنید در حالت گوه‌کلید است. ویرایشگر متن باید وقتی فیلدی در آن ویرایشگر فوکوس دارد نویسه بگیرد.
  2. آزمایشگر ورودی بارکد را باز کنید.
  3. شروع آزمایش را بزنید، یا ناحیهٔ اسکن را کلیک کنید. وقتی آماده است آبی می‌شود. صفحه خودش فوکوس نمی‌گیرد.
  4. بارکدی را اسکن کنید که محموله‌اش را از پیش می‌دانید.
  5. مقدار گرفته‌شده و تعداد نویسه را با آن محموله مقایسه کنید.
  6. پسوند را بخوانید: ENTER، TAB یا هیچ. Enter و Tab بخشی از رشتهٔ بارکد نیستند.

آزمایشگر رویدادهای صفحه‌کلیدی را ثبت می‌کند که مرورگر می‌بیند. درگاه سریال را نمی‌خواند و دستگاه USB را شناسایی نمی‌کند. وقتی میانگین فاصلهٔ نویسه‌ها زیر ۱۰۰ میلی‌ثانیه است، آن زمان‌بندی را گزارش می‌کند. زمان‌بندی شناسایی سخت‌افزار نیست. برای هر keydown، از جمله key و code، از آزمایشگر رویداد صفحه‌کلید استفاده کنید. گذر QA گسترده‌تر در چگونه ورودی اسکنر بارکد را بیازماییم است.

آزمون اسکنر سریال

آزمایشگر ورودی بارکد درگاه COM باز نمی‌کند. آزمون سریال برنامه‌ای می‌خواهد که بتواند درگاهی را که اسکنر نشان می‌دهد باز کند.

  1. تأیید کنید اسکنر در حالت سریال است و سیستم‌عامل هنگام اتصال درگاهی فهرست می‌کند. آن را جدا کنید و بررسی کنید درگاه ناپدید می‌شود.
  2. نام درگاه را یادداشت کنید. مخصوص سیستم‌عامل است و ممکن است در اتصال بعدی عوض شود.
  3. درگاه را از برنامهٔ سازگار باز کنید: پایانهٔ سریال، برنامهٔ رومیزی خودتان، یا مثال Web Serial بالا در مرورگر Chromium روی HTTPS یا localhost.
  4. وقتی دفترچه نرخ باود، بیت‌های داده، توازن و بیت‌های توقف را مشخص کرده آن‌ها را تنظیم کنید. از مقدار ساختگی بگذرید.
  5. بارکد شناخته‌شده‌ای را اسکن کنید.
  6. بایت‌ها یا متن رمزگشایی‌شده را با آن محموله مقایسه کنید.
  7. قاب را بررسی کنید. به دنبال پیشوند، و CR، LF یا CRLF پس از داده بگردید، فقط اگر دفترچه همان را پیکربندی کرده است.

اگر باز کردن درگاه چون مشغول است شکست خورد، برنامهٔ دیگری را که آن را نگه داشته ببندید. اگر متن ناخوانا است، تنظیمات خط با دستگاه جور نیست. اگر درگاه هرگز ظاهر نشد، اسکنر ممکن است هنوز در حالت صفحه‌کلید باشد، راه‌انداز نباشد، یا کاربر سیستم‌عامل اجازهٔ باز کردن دستگاه سریال نداشته باشد.

مشکلات رایج

اسکنر در ویرایشگر متن کار می‌کند و در برنامهٔ هدف نه. دستگاه تایپ می‌کند. هدف فوکوس ندارد، یا شنوندهٔ keydown کلیدها را دور می‌ریزد. با اسکنر در Notepad کار می‌کند اما در POS نه شروع کنید.

اسکنر در هیچ فیلد متنی تایپ نمی‌کند. ممکن است در حالت سریال باشد، خاموش باشد، یا نماد را نخواند. اسکنر حالت سریال تایپ نخواهد کرد. پیش از اشکال‌زدایی فیلد به دنبال درگاه COM بگردید. اسکنر بارکد کار نمی‌کند اسکنر مرده را از رابط نادرست جدا می‌کند.

درگاه سریال نیست. حالت صفحه‌کلید درگاه COM نمی‌سازد. راه‌انداز غایب، کابل فقط شارژ، یا اسکنری که حالت سریال ندارد همان نشانه را می‌دهد. هنگام وصل کردن اسکنر فهرست دستگاه سیستم‌عامل را تماشا کنید.

درگاه سریال از پیش در استفاده است. فقط یک فرایند می‌تواند آن را بخواند. پایانه یا نسخهٔ دیگر برنامه را ببندید، سپس دوباره باز کنید.

تنظیمات ارتباط نادرست است. باود، توازن یا بیت توقف ناسازگار شبیه نویسه‌های تصادفی است. مقدارها را از دفترچهٔ همان مدل بگذارید، سپس کد شناخته‌شده را دوباره اسکن کنید.

ENTER یا TAB هرگز نمی‌رسد. این تنظیم پسوند گوه است. آزمایشگر ورودی هیچ را گزارش می‌کند. اسکنر بارکد ENTER نمی‌فرستد و راهنمای پسوند بالا را ببینید. اسکنر سریال کلید Enter نمی‌فرستد. ممکن است به‌جای آن بایت CR یا LF بفرستد.

نویسه‌ها روی اسکنر گوه نادرست‌اند. چیدمان صفحه‌کلید اسکنر و چیدمان سیستم‌عامل می‌توانند ناسازگار باشند. بایت‌های سریال با آن چیدمان بازنگاشت نمی‌شوند. چیدمان صفحه‌کلید نادرست اسکنر بارکد را ببینید.

مرورگر به اسکنر دسترسی ندارد. اسکنر گوه در اعلان Web Serial ظاهر نمی‌شود. Firefox و Safari Web Serial API ندارند. صفحه‌ای که HTTPS یا localhost نیست نمی‌تواند از آن استفاده کند. کاربر می‌تواند اعلان درگاه را هم رد کند.

برنامه پس از جدا شدن اسکنر را از دست می‌دهد. اسکنر گوه به‌صورت صفحه‌کلید برمی‌گردد و اسکن بعدی همچنان فوکوس می‌خواهد. درگاه سریال تا وقتی برنامه درگاه تازه را باز کند رفته است. نام ممکن است با نام پیشین یکی نباشد.

سناریوهای یکپارچه‌سازی

برنامه‌های وب

گوه‌کلید به ورودی دارای فوکوس و رویدادهای معمولی DOM می‌خورد. دسترسی سریال درون صفحه یعنی Web Serial در مرورگر پشتیبان، زمینهٔ امن، و درگاهی که کاربر برگزیده است. صفحه‌ای که باید Firefox، Safari و کیوسک بدون مراقب را پشتیبانی کند نمی‌تواند تنها به Web Serial تکیه کند. کمک‌کنندهٔ محلی می‌تواند مالک درگاه COM باشد و بارکدهای کامل را به صفحه بفرستد. آن کمک‌کننده نرم‌افزار جدا است. صفحه نباید انتظار داشته باشد آزمون گوه آن را تمرین کند.

سیستم‌های POS

POS که فوکوس را در فیلد کالا می‌گذارد و با Enter ثبت می‌کند یکپارچه‌سازی گوه است. POS که باید وقتی پنجرهٔ گفتگو باز است اسکن کند، یا باید صفحه‌کلید را نادیده بگیرد، یکپارچه‌سازی سریال است. مخلوط کردن آن‌ها اسکن را در فیلد نادرست می‌گذارد یا اسکنی می‌سازد که هرگز نمی‌رسد. حالت اسکنر را با صفحه‌ای که واقعاً سر کار است جور کنید.

برنامه‌های رومیزی

برنامهٔ رومیزی می‌تواند ورودی گوه را در هر کنترلی که فوکوس دارد بپذیرد، یا درگاه COM مجازی را باز کند و نشست را تا عمر فرایند نگه دارد. مالکیت درگاه، اتصال دوباره و قاب‌بندی بخشی از آن نشست‌اند. فوکوس نیست.

خودکارسازی QA

Barcode Scanner Emulator مقداری را که برمی‌گزینید در برنامهٔ دارای فوکوس تایپ می‌کند و می‌تواند ENTER، TAB یا بدون پسوند بفرستد. این رگرسیون گوه‌کلید را پوشش می‌دهد: فوکوس، اعتبارسنجی و رسیدگی به پسوند. درگاه COM مجازی نمی‌سازد، دستگاه USB نمی‌شمارد و باود و قاب را بازتولید نمی‌کند. آزمون سریال همچنان به درگاه سریال و خواننده نیاز دارد، یا به بدل آزمون که همان قاب بایتی را بنویسد که برنامه تجزیه می‌کند.

برنامه‌های کیوسک

کیوسکی که ورودی گوه به کار می‌برد باید فیلد اسکن را در گفتگوها، محافظ صفحه و پیام‌های خطا فوکوس نگه دارد. یک فوکوس ازدست‌رفته و اسکن بعدی به میانبر می‌خورد یا به هیچ‌چیز. کیوسکی که سریال به کار می‌برد می‌تواند درگاه را بدون آن فوکوس بخواند، و باید اجازهٔ دستگاه را نگه دارد و پس از قطع برق یا کشیدن کابل درگاه را دوباره باز کند.

Barcode Scanner Emulator کجا می‌گنجد

Barcode Scanner Emulator برنامهٔ رومیزی برای Windows، macOS و Linux است. مسیر صفحه‌کلیدی را که اسکنر گوه به کار می‌برد بازتولید می‌کند. متن را وارد می‌کنید، تأخیر تایپ را برمی‌گزینید، و پسوند هیچ، ENTER یا TAB را انتخاب می‌کنید. میانبر سراسری آن متن را در برنامهٔ دارای فوکوس تایپ می‌کند.

وقتی اسکنر روی میز نیست، برای ساخت و رگرسیون فرم‌های به سبک HID از آن استفاده کنید. آن را با آزمایشگر ورودی بارکد جفت کنید تا مقدار، کلیدهای پیشوند و پسوندی را ببینید که مرورگر گرفته است.

دستگاه سریال USB، درگاه COM مجازی، شمارش USB یا رمزگشایی نوری را شبیه‌سازی نمی‌کند. آن رفتارها همچنان از آنِ سخت‌افزارند، یا از آنِ بدل آزمون سریالی که خودتان کنترل می‌کنید.