Przejdź do treści

Barcode Scanner Emulator

Prefiks a sufiks skanera kodów kreskowych: pełny przewodnik

Prefiks to dane albo sekwencja sterująca, którą skaner kodów kreskowych wysyła przed zdekodowanym kodem. Sufiks to to, co wysyła po tej wartości. Ten sam model można ustawić na różne prefiksy i sufiksy, a skaner szeregowy nie dostarcza ich tak samo jak skaner w trybie klina klawiaturowego.

Prefiks skanera kodów kreskowych jest wysyłany przed zdekodowaną wartością. Sufiks jest wysyłany po niej. Jeden skaner może wytworzyć taką sekwencję:

Prefiks: STX

Kod kreskowy: 123456789

Sufiks: ENTER

STX w instrukcji zwykle oznacza znak sterujący, a nie trzy litery S, T i X. ENTER na skanerze w trybie klina klawiaturowego to zazwyczaj klawisz Enter, a nie dwa znaki CR i LF wstawione do pola tekstowego. To, co otrzymasz, zależy od modelu, interfejsu i aplikacji. Żadne ustawienie nie jest uniwersalne.

Przewodnik Sufiksy ENTER i TAB w skanerach kodów kreskowych zostaje przy wyborze i sprawdzaniu tych dwóch klawiszy kończących. Ten przewodnik dotyczy ramki wokół kodu: co idzie przed nim, co idzie po nim i jak aplikacja webowa powinna czytać obie części.

Czym jest prefiks skanera kodów kreskowych

Prefiks to skonfigurowana sekwencja, którą skaner wysyła przed ładunkiem. Ładunek to tekst zdekodowany przez symbolikę, na przykład 123456789. Prefiks nie należy do tego dekodowania, dopóki skaner nie został ustawiony tak, by go dodawać.

Typowe zastosowania:

  • Oznaczenie początku komunikatu. Protokoły szeregowe i terminalowe czasem wysyłają znak sterujący, często nazywany STX, żeby host wiedział, że zaczęła się nowa ramka.
  • Nazwanie symboliki. Przy włączonym identyfikatorze symboliki AIM skaner może wysłać krótki drukowalny prefiks, na przykład ]C1 dla Code 128 albo ]E0 dla EAN, przed cyframi. Aplikacja może rozgałęzić się według tego identyfikatora.
  • Kierowanie wprowadzania w starszym oprogramowaniu POS albo terminala. Stały kod przed danymi mówił hostowi, do którego pola albo urządzenia należy skan.
  • Oznaczenie konkretnego stanowiska. Dwóm skanerom można nadać różne drukowalne prefiksy, żeby dziennik pokazał, które stanowisko wysłało kod.

Drukowalny prefiks to zwykłe znaki. Pojawiają się w polu tekstowym na początku ciągu. Prefiks ze znaku sterującego, takiego jak STX (0x02), to nie litery S, T i X. Skaner w trybie klina klawiaturowego może w ogóle nie umieć wpisać tego znaku sterującego. Skaner szeregowy może wysłać go jako bajt. Przeczytaj instrukcję swojego modelu, zanim napiszesz kod, który oczekuje jednego albo drugiego.

Prefiks nie dowodzi, że wprowadzanie pochodzi ze skanera. Człowiek, makro albo Barcode Scanner Emulator mogą wpisać te same znaki. Traktuj prefiks jako ramkę, którą skonfigurowałeś, a ładunek sprawdzaj tak, jak każdy inny wkład użytkownika.

Czym jest sufiks skanera kodów kreskowych

Sufiks to skonfigurowana sekwencja wysyłana po ładunku. Zwykle mówi aplikacji, że skan się skończył, albo przenosi fokus. Skanery się różnią. Jedne oferują Enter, Tab, CR, LF, CR+LF, własny ciąg albo nic. Inne oferują tylko jedną albo dwie z tych opcji.

ENTER. Klawisz Enter. W przeglądarce to zdarzenie klawiatury, event.key === "Enter". Nie jest wstawiany do zwykłego pola tekstowego.

TAB. Klawisz Tab, event.key === "Tab". Przeglądarka przenosi fokus do następnej kontrolki. Klawisz nie jest wstawiany do pola.

CR. Powrót karetki, ASCII 0x0D. Na interfejsie szeregowym albo terminalowym może to być prawdziwy bajt po ładunku. Na klinie klawiaturowym ustawienie opisane jako CR albo powrót karetki zwykle oznacza klawisz Enter. Przeglądarka nadal zgłasza Enter. Wartość pola nie zyskuje znaku CR.

LF. Wysuw wiersza, ASCII 0x0A. To inny znak sterujący niż CR. W strumieniu szeregowym może być własnym bajtem. Klin klawiaturowy nie ma standardowego klawisza wysuwu wiersza w taki sposób, w jaki ma Enter i Tab. Nie zakładaj, że pozycja menu o nazwie LF wpisuje widoczny znak albo drugi Enter.

CRLF. CR, a potem LF: dwa bajty 0x0D 0x0A. Niektóre hosty szeregowe i terminalowe oczekują tej pary jako końca wiersza. Pole tekstowe przeglądarki nie zapisuje tej pary, gdy ktoś naciska Enter.

Własne znaki. Drukowalny sufiks, na przykład # albo krótki kod, jest wpisywany po kodzie kreskowym, więc staje się częścią ciągu, dopóki aplikacja go nie usunie. Własny znak sterujący podlega temu samemu podziałowi co STX: bajty na porcie szeregowym, naciśnięcia na klinie i tylko te naciśnięcia, które interfejs klawiatury naprawdę potrafi wysłać.

ENTER, CR i LF to w instrukcjach pokrewne nazwy „końca wiersza”. Nie są wymienne w każdej aplikacji. Skaner klinowy, skaner szeregowy, Notepad i formularz webowy mogą pokazać inny wynik dla ustawienia o tej samej nazwie.

Prefiks a sufiks

Cecha Prefiks Sufiks
Pozycja Przed danymi kodu kreskowego Po danych kodu kreskowego
Cel Oznaczyć początek albo opisać wprowadzanie Oznaczyć zakończenie albo wywołać działanie
Przykład STX albo drukowalny identyfikator AIM, na przykład ]C1 ENTER, TAB albo znak drukowalny, na przykład #
Typowe użycie Obramować albo rozpoznać skan Wysłać formularz albo przenieść fokus
W polu tekstowym Znaki drukowalne stoją na początku wartości Znaki drukowalne stoją na końcu. Enter i Tab nie
Tożsamość Skonfigurowany znacznik, który może wpisać każdy Skonfigurowany znacznik, który może wpisać każdy

Usuwaj prefiks albo własny sufiks tylko wtedy, gdy skonfigurowałeś dokładnie tę sekwencję, a zapisany rekord nie powinien jej zawierać. Zostaw identyfikator AIM, dopóki aplikacja nie ma dla niego reguły.

ENTER, TAB, CR i LF

Te nazwy pojawiają się na kartach konfiguracji. Strona odbierająca widzi albo naciśnięcia, albo bajty, zależnie od interfejsu. Przewodnik Klin klawiaturowy HID opisuje ścieżkę naciśnięć. Port szeregowy to inna ścieżka: aplikacja czyta bajty, a fokus nie wybiera, dokąd trafią.

ENTER

Na skanerze w trybie klina klawiaturowego ENTER to klawisz Enter. W jednowierszowym polu tekstowym obecne przeglądarki używają tego klawisza do wysłania obejmującego formularza. Pole wyszukiwania może zatwierdzić skan na tym zdarzeniu. Formularz wielopolowy może wysłać się, zanim wypełnione zostaną późniejsze pola. Wywołaj preventDefault() na zdarzeniu submit albo na keydown klawisza Enter, gdy strona ma zatrzymać wartość i zostać na miejscu. Obsługuj Enter w jednym miejscu. Nasłuchiwacz keydown i nasłuchiwacz submit, które oba przyjmują skan, zapiszą go dwa razy.

Niektóre skanery wysyłają NumPad Enter. event.key nadal wynosi "Enter". event.code może być "NumpadEnter", a nie "Enter". Sprawdzaj event.key, jeśli oba klawisze mają zatwierdzać pole.

Przewodnik Sufiksy ENTER i TAB w skanerach kodów kreskowych porównuje te dwa wybory dla POS i formularzy webowych. Artykuł Skaner kodów kreskowych nie wysyła ENTER opisuje skaner, który wpisuje kod i potem się zatrzymuje.

TAB

TAB to klawisz Tab. Przeglądarka przenosi fokus po keydown. Odczytaj pole w tym obsłużeniu keydown, dopóki nadal ma fokus, i zostaw akcję domyślną, gdy kursor ma trafić do następnej kontrolki. preventDefault() zatrzymuje fokus na bieżącym polu.

Shift+Tab to ten sam klawisz z wciśniętym Shift. Sufiks Tab skanera to Tab bez Shift. Ignoruj event.shiftKey, jeśli użytkownicy klawiatury mają móc cofać się przez formularz.

CR

Powrót karetki przenosi kursor na początek wiersza w terminalu. Bajt to 0x0D. Skaner szeregowy może dopisać ten bajt do ładunku. Ustawienie klina klawiaturowego o nazwie CR zwykle wysyła klawisz Enter, a nie wstawia 0x0D do tekstu. Naciśnięcie Enter w polu przeglądarki nie zapisuje znaku CR w input.value.

Jeśli hostem jest terminal albo program nasłuchujący portu COM, szukaj bajtu. Jeśli hostem jest strona webowa, szukaj event.key === "Enter".

LF

Wysuw wiersza przesuwa kursor terminala o jeden wiersz w dół. Bajt to 0x0A. Niektóre hosty traktują sam LF jako nowy wiersz. Inne ignorują go, dopóki wcześniej nie przyszło CR. Skaner klinowy, który ma LF na liście sufiksów, może wysłać klawisz, którego system operacyjny nie zamienia na złamanie wiersza, albo nie wysłać niczego, co pole tekstowe zatrzyma. Złap klawisz w testerze zdarzeń klawiatury, zanim obsłużysz domniemane LF w kodzie aplikacji.

CRLF

CRLF to sekwencja dwóch znaków sterujących: najpierw CR, potem LF. Pliki tekstowe w stylu Windows i wiele urządzeń szeregowych używa jej jako jednego nowego wiersza. Strona konfiguracji, która mówi „sufiks CRLF”, oznacza, że skaner spróbuje wysłać tę parę po ładunku na interfejsie, którego używa.

W przeglądarce naciśnięcie Enter nie wytwarza dosłownej sekwencji CRLF wewnątrz pola tekstowego. Formularz dostaje zdarzenie klawiatury. <textarea> może wstawić nowy wiersz, gdy użytkownik naciska Enter, i ten nowy wiersz jest własnym zachowaniem edycji przeglądarki, a nie dowodem, że skaner wysłał bajty 0x0D 0x0A. Czytnik szeregowy może odebrać te dwa bajty i powinien traktować je jako terminator tylko wtedy, gdy ten skaner został skonfigurowany, by je wysyłać. Nie usuwaj CR ani LF ze środka ładunku, któremu wolno je zawierać.

Jak prefiksy i sufiksy wpływają na aplikacje webowe

Skan klinem klawiaturowym to seria naciśnięć w kontrolkę, która ma fokus. Strona nie otwiera skanera. Jeśli fokus jest na innym polu, prefiks, kod i sufiks trafiają właśnie tam.

keydown odpala się dla każdego klawisza, w tym Enter i Tab, zanim przeglądarka wstawi znak albo przeniesie fokus. event.key to znak albo nazwa klawisza po tym, jak system operacyjny zastosował układ klawiatury. Drukowalne znaki prefiksu i sufiksu pojawiają się w polu przez zdarzenie input. Enter i Tab nie.

Nasłuchiwacz poniżej zatwierdza pole, gdy przychodzi Enter. Nie dodaje sufiksu, którego skaner pominął. Jeśli skaner nie wysyła Enter, wartość zostaje w polu, dopóki coś innego jej nie odczyta.

const field = document.querySelector('#barcode')

if (!(field instanceof HTMLInputElement)) {
  throw new Error('Barcode field was not found.')
}

field.addEventListener('keydown', (event) => {
  if (event.key !== 'Enter') {
    return
  }

  event.preventDefault()
  const value = field.value.trim()
  if (!value) {
    return
  }

  console.log(value)
  field.value = ''
})

Ustaw fokus na #barcode przed skanem. preventDefault() powstrzymuje formularz nadrzędny przed drugim wysłaniem. Jeśli pole nie jest wewnątrz formularza i chcesz natywnego wysłania, pomiń preventDefault().

Bez sufiksu czekaj na jawne działanie: przycisk, późniejszy Enter od operatora albo następny krok przepływu. Timer bezczynności może uznać pauzę za koniec skanu. Ten timer to heurystyka. Wolny skaner, opóźnienie Bluetooth albo szybkie pisanie mogą wypaść po złej stronie progu. Gdy przepływ potrzebuje pewnego końca, wybierz skonfigurowany sufiks.

Znany drukowalny prefiks można usunąć po odczytaniu wartości:

function withoutConfiguredPrefix(value, prefix) {
  if (prefix && value.startsWith(prefix)) {
    return value.slice(prefix.length)
  }
  return value
}

Przekazuj tylko prefiks, który skonfigurowałeś, na przykład ']C1'. Nie obcinaj dowolnej liczby znaków z każdego skanu.

Pełny formularz, który obsługuje też Tab, puste wprowadzanie i drugi skan, opisuje przewodnik Jak testować skanery kodów kreskowych w aplikacjach internetowych.

Jak konfigurować prefiksy i sufiksy

Ustawienia prefiksu i sufiksu są na skanerze. Nazwy pozycji i sposób ich zmiany zależą od producenta. Nie ma kodu konfiguracyjnego, który działa na każdej marce, i ten przewodnik go nie drukuje.

Typowe metody:

  • Zeskanuj kod konfiguracyjny z instrukcji dokładnie tego modelu. Arkusz jest pogrupowany według ustawienia: sufiks, prefiks, układ klawiatury, symbolika.
  • Użyj programu konfiguracyjnego producenta, a potem zapisz wynik w skanerze przez USB.
  • Użyj narzędzia do zarządzania urządzeniami tej linii, gdy aktualizujesz wiele sztuk.

Po zmianie zeskanuj znany kod i porównaj wynik z opisem wybranego ustawienia w instrukcji. Reset fabryczny z innej marki może zostawić skaner bez zmian albo przełączyć go w nieoczekiwany tryb. Przewodnik Konfiguracja skanera kodów kreskowych streszcza ustawienia, które zwykle mają znaczenie. Nie zastępuje instrukcji.

Barcode Scanner Emulator może wpisać wybraną przez ciebie wartość, a potem wysłać ENTER, TAB albo żaden sufiks. Wstaw drukowalny prefiks do tej wartości, gdy chcesz sprawdzić obsługę prefiksu bez sprzętu. Emulator nie emituje szeregowej pary bajtów CR/LF i nie czyta etykiety.

Jak testować zachowanie prefiksu i sufiksu

Użyj skanera w trybie klawiatury: klawiatura USB HID albo klawiatura Bluetooth HID.

  1. Podłącz go i poczekaj, aż pokaże, że ma zasilanie.
  2. Otwórz tester wprowadzania kodów kreskowych.
  3. Kliknij Rozpocznij test albo kliknij obszar skanowania. Robi się niebieski, gdy jest gotowy. Strona sama nie przejmuje fokusu.
  4. Zeskanuj kod, którego ładunek już znasz.
  5. Odczytaj przechwyconą wartość i liczbę znaków. Drukowalne znaki prefiksu albo sufiksu są wewnątrz tego ciągu. Wiersz Prefiks jest dla nazwanych klawiszy, które przychodzą przed pierwszym znakiem, na przykład modyfikatora. Nie wyciąga wpisanego prefiksu takiego jak ]C1 z tekstu kodu.
  6. Sprawdź sufiks. Tester podaje ENTER, TAB albo Brak. Gdy Automatyczne przechwytywanie jest włączone, wynik pojawia się po Enter, Tab albo krótkiej pauzie, gdy klawisze ucichną. Wyłącz Automatyczne przechwytywanie, aby trzymać przechwycenie, aż naciśniesz Zatrzymaj. Enter i Tab nie są częścią ciągu kodu.
  7. Porównaj ten wynik z konfiguracją, którą zamierzałeś. Potem otwórz tester zdarzeń klawiatury i skanuj ponownie, gdy potrzebujesz każdego keydown po kolei, w tym key, code i czasu.

Tester wprowadzania zapisuje zdarzenia klawiatury, które widzi przeglądarka. Nie potrafi czytać portu szeregowego, więc nie pokaże CR ani LF jako surowych bajtów. Test klina nie dowodzi, co wyśle ustawienie szeregowe.

Rozwiązywanie problemów

Skaner nie wysyła ENTER. Kod się pojawia, a kursor zostaje w polu. Tester wprowadzania podaje Brak. Sufiks jest wyłączony albo ustawiony na coś innego niż Enter. Zobacz Skaner kodów kreskowych nie wysyła ENTER.

TAB przenosi fokus niespodziewanie. Skaner wysyła klawisz Tab. To skonfigurowany sufiks. Użyj Enter, gdy formularz ma się wysłać, albo odczytaj wartość na keydown klawisza Tab, gdy przepływ ma przejść dalej. Szczegóły są w przewodniku Sufiksy ENTER i TAB w skanerach kodów kreskowych.

Formularz wysyła się dwa razy. Przeglądarka wysyła go na Enter, a nasłuchiwacz keydown też przyjmuje skan. Zostaw jedną ścieżkę zakończenia i wywołaj preventDefault() na drugiej.

Prefiks pojawia się wewnątrz kodu. Drukowalny prefiks jest częścią przechwyconego ciągu. Albo wyłącz go na skanerze, albo usuń w aplikacji dokładnie tę sekwencję. Włączony identyfikator symboliki to częste źródło wiodącego ] i dwóch dalszych znaków. Prefiks sterujący, którego klin nie potrafi wpisać, będzie brakować, a nie będzie widoczny.

Znaki są złe. Układ skanera i układ systemu operacyjnego mogą się nie zgadzać, co zmienia znaki prefiksu i interpunkcję, podczas gdy długość zostaje ta sama. Zobacz Zły układ klawiatury skanera kodów kreskowych.

Aplikacja nigdy nie widzi końca skanu. Nie ma sufiksu, a strona czeka na Enter. Dodaj sufiks dopasowany do formularza albo zakończ wartość jawnym działaniem. Zgadywanie po czasie pominie część prawdziwych skanów i przyjmie część pisania.

CR/LF różni się między aplikacjami. Notepad wstawia nowy wiersz, gdy dostaje Enter. Webowe pole tekstowe zatrzymuje kod i odpala zdarzenie klawisza. Program szeregowy może odebrać 0x0D, 0x0A albo oba. Porównaj interfejs, zanim zmienisz skaner. Jeśli żadna aplikacja nie dostaje znaków, zacznij od Skaner kodów kreskowych nie działa.

Szersze przejście po fokusie, powtórzonych skanach i przepływach POS jest w przewodniku Jak testować wprowadzanie ze skanera kodów kreskowych.

Macierz testów

Kolumna konfiguracji to to, co ustawiasz na skanerze, albo to, co wpisujesz emulatorem, gdy przypadek dotyczy sufiksu klawiaturowego. Oczekiwane zachowanie to to, co powinna zrobić aplikacja. Przypadek szeregowego CRLF to nie ten sam test co klawisz Enter w przeglądarce.

Konfiguracja Oczekiwane zachowanie aplikacji
Brak prefiksu, brak sufiksu Wartość kodu jest odebrana i nie przychodzi klawisz kończący. Wartość zostaje dostępna, aż aplikacja ją odczyta.
Brak prefiksu, sufiks ENTER Aplikacja odbiera klawisz kończący raz i zapisuje ładunek bez znaku terminatora.
Brak prefiksu, sufiks TAB Fokus może przejść do następnej kontrolki. Aplikacja czyta wartość przed tym przejściem.
Własny drukowalny prefiks Znaki prefiksu pojawiają się przed zdekodowanymi danymi. Aplikacja świadomie zostawia albo usuwa dokładnie ten prefiks.
Własny drukowalny sufiks Znaki sufiksu pojawiają się po zdekodowanych danych. Enter i Tab są klawiszami, więc nie pojawiają się w ciągu.
Sekwencja CRLF Host szeregowy albo terminalowy przetwarza skonfigurowane bajty CR i LF. Pole tekstowe przeglądarki nie zyskuje tych bajtów od naciśnięcia Enter.

Wiersze klawiaturowe uruchamiaj na skanerze klinowym i, gdy nie ma sprzętu, z ustawieniami emulatora ENTER, TAB i bez sufiksu. Wiersz CRLF uruchamiaj na interfejsie, który ma nieść te bajty. Rzeczywisty wynik nadal zależy od tego interfejsu i od aplikacji.