Barcode Scanner Emulator
Jak testować wprowadzanie ze skanera kodów QR w aplikacjach internetowych
Wiele zewnętrznych skanerów obsługujących QR działa w trybie klina klawiaturowego i wpisuje zdekodowany tekst QR w pole z fokusem. Przetestuj tę ścieżkę, skanując znaną treść i porównując ją z wartością, którą odebrała strona. Nie każdy skaner QR pisze jak klawiatura. Urządzenia szeregowe i dekodery kamery to inne integracje, a zdarzenia klawiatury przeglądarki nie identyfikują fizycznego skanera.
Kod QR przechowuje dane. Skaner albo dekoder kamery zamienia te dane w tekst. Aplikacja internetowa musi ten tekst odebrać, zdecydować, kiedy skan się skończył, i go sprawdzić. Ten przewodnik jest tym testem aplikacji. Generowanie etykiet, sprawdzanie kontrastu i potwierdzanie, że urządzenie potrafi zdekodować QR Code, opisuje Testowanie kodów QR: jak testować skanery kodów QR. Ogólne formularze kodów kreskowych, w tym cyfry kontrolne EAN, opisuje Jak testować skanery kodów kreskowych w aplikacjach internetowych.
Przetestuj wprowadzanie ze skanera QR w 60 sekund
Użyj treści, którą sam wybierzesz, żeby błędny znak był oczywisty. Ten przebieg używa QR-INPUT-TEST-12345.
- Otwórz generator kodów QR i wygeneruj kod QR dla
QR-INPUT-TEST-12345. Generator działa w przeglądarce. Nie kontaktuje się ze skanerem. - Podłącz skaner obsługujący QR ustawiony w tryb klina klawiaturowego. Skaner tylko 1D nie zdekoduje tego symbolu.
- Otwórz tester wprowadzania kodów kreskowych.
- Kliknij Rozpocznij test albo kliknij obszar skanowania, żeby pole miało fokus. Tester sam nie przejmuje fokusu i nie otwiera skanera.
- Zeskanuj kod QR.
- Odczytaj przechwycony tekst i liczbę znaków.
- Porównaj ten tekst z
QR-INPUT-TEST-12345. Porównanie obejmuje wielkość liter, łączniki i długość. - Odczytaj sufiks. Tester podaje ENTER, TAB albo Brak, gdy skaner wysyła jeden z tych klawiszy.
Tester zapisuje zdarzenia klawiatury, które widzi przeglądarka. Nie rozpoznaje urządzenia USB, nie czyta portu szeregowego i nie dekoduje obrazu QR.
Tryby wprowadzania ze skanera QR
Ten sam wydrukowany kod QR może dotrzeć trzema różnymi integracjami. Test jednego trybu nie ćwiczy pozostałych.
Skanery QR z klinem klawiaturowym
W trybie klawiatury USB HID albo w trybie klawiatury Bluetooth HID system operacyjny traktuje skaner jak klawiaturę. Po dekodowaniu skaner wpisuje treść w kontrolkę, która ma fokus. Zwykły <input> albo <textarea> może ją odebrać. Strona nie otwiera urządzenia. Przewodnik Klin klawiaturowy HID opisuje sekwencję naciśnięć, prefiksy i sufiksy.
Fokus decyduje o miejscu docelowym. Jeśli element z fokusem to treść dokumentu, przycisk albo inna ramka, nasłuchiwacze tego pola nie widzą skanu.
Skanery QR szeregowe
Skaner USB szeregowy albo skaner wirtualnego portu COM wysyła zdekodowany tekst jako bajty do procesu, który otworzył port. Fokus nie wybiera tego procesu. Pole, które tylko nasłuchuje naciśnięć, zostaje puste, podczas gdy terminal na tym porcie pokazuje treść.
Przeglądarki oparte na Chromium mogą otworzyć port wybrany przez użytkownika przez API Web Serial, w bezpiecznym kontekście, po geście użytkownika. Firefox i Safari nie udostępniają tego API. Skaner-klin nie pojawia się jako port szeregowy. Nazwy portów, baud i ramkowanie zależą od urządzenia i sterownika. Skanery kodów kreskowych USB HID a szeregowe porównuje oba interfejsy. Tester wprowadzania kodów kreskowych nie potrafi czytać portu COM.
Skanowanie QR kamerą
Integracja z kamerą przechwytuje obraz i dekoduje kod QR w oprogramowaniu. Strona używa API kamery i dekodera. Nie dostaje zdarzeń keydown dla treści. Aplikacje aparatu w telefonie, przyciski kamery na stronie i sprzętowy imager, który pisze w polu, to trzy różne produkty. Zaliczenie testu klina nie znaczy, że przycisk kamery działa, a udane dekodowanie kamerą nie znaczy, że skaner-klin wpisze ten sam ciąg.
Przechwytywanie wprowadzania ze skanera QR w JavaScript
Strona poniżej czyta jedno pole z fokusem. Enter wysyła formularz, a przycisk Accept używa tego samego handlera submit, więc jeden skan jest przetwarzany raz. Bez sufiksu ENTER tekst zostaje w polu, aż ktoś uruchomi Accept. Przechwycona treść jest zapisywana przez textContent, więc znaki takie jak < pozostają widoczne jako tekst.
Przykład przyjmuje trzy formaty aplikacji: identyfikator biletu taki jak QR-INPUT-TEST-12345, URL http albo https, albo obiekt JSON. Zapisuje zeskanowany tekst. Nie przechodzi pod URL znaleziony w kodzie QR. Skaner, który nie wysyła Enter, nadal działa przez przycisk. Tab przechodzi przez etykietę, pole i przycisk jak zwykle, bo skrypt go nie zatrzymuje.
<!DOCTYPE html>
<html lang="en">
<head>
<meta charset="utf-8">
<meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1">
<title>QR input example</title>
</head>
<body>
<form id="qr-form">
<label for="qr">QR payload</label>
<input id="qr" name="qr" type="text" autocomplete="off" spellcheck="false">
<button type="submit">Accept</button>
</form>
<p id="status" role="status"></p>
<pre id="captured"></pre>
<script>
const form = document.querySelector('#qr-form')
const field = document.querySelector('#qr')
const status = document.querySelector('#status')
const captured = document.querySelector('#captured')
if (
!(form instanceof HTMLFormElement) ||
!(field instanceof HTMLInputElement) ||
!(status instanceof HTMLElement) ||
!(captured instanceof HTMLElement)
) {
throw new Error('QR form markup is missing.')
}
const accepted = new Set()
function classify(raw) {
if (/[\u0000-\u001F\u007F]/.test(raw)) {
return { status: 'invalid', message: 'Control character in the QR payload.' }
}
const value = raw.trim()
if (!value) {
return { status: 'empty' }
}
if (value.length > 2048) {
return { status: 'invalid', message: 'QR payload is longer than this form accepts.' }
}
if (/^QR-[A-Z0-9-]{1,64}$/.test(value)) {
return { status: 'ok', value }
}
if (value.startsWith('{')) {
try {
const data = JSON.parse(value)
if (!data || typeof data !== 'object' || Array.isArray(data)) {
return { status: 'invalid', message: 'QR JSON must be an object.' }
}
return { status: 'ok', value }
} catch {
return { status: 'invalid', message: 'QR text is not valid JSON.' }
}
}
if (value.startsWith('http://') || value.startsWith('https://')) {
try {
const url = new URL(value)
if (url.protocol !== 'http:' && url.protocol !== 'https:') {
return { status: 'invalid', message: 'Only http and https URLs are accepted.' }
}
return { status: 'ok', value }
} catch {
return { status: 'invalid', message: 'The QR text is not a valid URL.' }
}
}
return { status: 'invalid', message: 'Unexpected QR payload.' }
}
form.addEventListener('submit', (event) => {
event.preventDefault()
const outcome = classify(field.value)
if (outcome.status === 'empty') {
status.textContent = 'No QR payload received.'
field.focus()
return
}
if (outcome.status === 'invalid') {
status.textContent = outcome.message
captured.textContent = ''
field.focus()
return
}
if (accepted.has(outcome.value)) {
status.textContent = 'Already accepted ' + outcome.value
field.value = ''
field.focus()
return
}
accepted.add(outcome.value)
captured.textContent = outcome.value
status.textContent = 'Accepted ' + outcome.value
field.value = ''
field.focus()
})
</script>
</body>
</html>
Zapisz plik i otwórz go w przeglądarce na komputerze. Kliknij pole przed skanem. autocomplete="off" zmniejsza szansę, że zapisana wartość zastąpi skan. Etykieta i przycisk zostają dostępne, więc osoba może wpisać treść bez skanera.
Obsługuj Enter tylko w zdarzeniu submit formularza. Drugi nasłuchiwacz keydown dla Enter zapisze ten sam skan dwa razy. preventDefault() zostawia przeglądarkę na tej stronie. Wyczyść pole po decyzji, żeby następny skan nie dokleił się do poprzedniego tekstu.
Treść QR może zawierać znak nowej linii. Skaner-klin często wpisuje ten znak jako Enter. W polu jednoliniowym formularz może wysłać się przy pierwszej linii i zgubić resztę. Użyj textarea albo odczytu szeregowego, który zachowuje bajty, gdy aplikacja musi przyjąć tekst wieloliniowy. Potwierdź to zachowanie kodem QR, którego treść zawiera znak nowej linii.
Obsługa treści QR
Symbol QR nie obiecuje formatu aplikacji. Ta sama symbologia może nieść dowolne z tych:
- Zwykły tekst, taki jak
QR-INPUT-TEST-12345. - URL.
- Identyfikator wybrany przez aplikację.
- Treść strukturalną, na przykład numer biletu plus kod lokalizacji.
- Tekst JSON, gdy aplikacja zdefiniowała to kodowanie.
Skaner przesyła zdekodowane znaki. Nie sprawdza, czy pasują do reguły biletu, katalogu produktów albo schematu JSON. Sprawdź ciąg na stronie i sprawdź go ponownie na serwerze. Wysłana wartość to zwykłe dane użytkownika. Przeglądarka nie potrafi udowodnić, że wytworzył ją skaner.
Walidacja wprowadzania QR
Nie zakładaj, że treść QR jest liczbowa. Reguły EAN-13 nie mają zastosowania. Traktuj tekst jako niezaufany: wyświetlaj go jako tekst i nie przypisuj go do location, innerHTML ani adresu URL skryptu.
Puste wartości. Samo Enter albo Accept na pustym polu nie powinno tworzyć rekordu. trim() odrzuca też treść złożoną z samych spacji.
Nieoczekiwane znaki. Porównaj odebrany ciąg ze znaną treścią QR. Niezgodność układu klawiatury często zmienia interpunkcję, a długość zostaje ta sama. Odrzuć znaki, których format nie dopuszcza, i pokaż powód w tekście statusu.
Długość treści. Wymuś maksimum, które zapisuje aplikacja. maxlength na polu ucina dłuższy skan bez błędu. Ustawiaj je tylko wtedy, gdy każda przyjęta treść się mieści, i porównaj liczbę znaków z testera z polem, gdy wartość wygląda na krótką.
Wymagane prefiksy. Sprawdzenie prefiksu należy do aplikacji. Ta reguła biletu przyjmuje QR- plus wielkie litery, cyfry i łączniki:
function isTicketId(value) {
return /^QR-[A-Z0-9-]{1,64}$/.test(value)
}
Usuń prefiks skanera tylko wtedy, gdy ten skaner jest ustawiony tak, by wysyłać jeden dokładny prefiks, a aplikacja go nie zapisuje. Identyfikator symbologii AIM jest danymi, dopóki nie zdecydujesz inaczej.
Formaty właściwe aplikacji. Trzymaj regułę przy formacie. Formularz biletu, lista dozwolonych URL i obiekt JSON potrzebują różnych sprawdzeń. Jeden wzorzec liczbowy odrzuci poprawny tekst QR.
Zduplikowane skany. Jeden fizyczny skan może trafić w dwa nasłuchiwacze. Użyj jednej ścieżki zakończenia, tak jak przykład. Drugie pociągnięcie spustu to osobne zdarzenie. Przykład odrzuca treść, którą już przyjął. Formularz magazynowy może zamiast tego zwiększyć ilość. Przetestuj regułę, którą opisuje aplikacja.
Błędny JSON. JSON.parse zgłasza błąd przy niepełnym tekście. Sprawdź kształt po udanej analizie. Tablica albo sama liczba mogą być poprawnym JSON i nadal mieć zły typ:
function readJsonObject(value) {
try {
const data = JSON.parse(value)
if (!data || typeof data !== 'object' || Array.isArray(data)) {
return { ok: false, message: 'QR JSON must be an object.' }
}
return { ok: true, data }
} catch {
return { ok: false, message: 'QR text is not valid JSON.' }
}
}
Nieoczekiwane URL. Zanalizuj URL, żeby zobaczyć, czy da się go użyć, a potem zachowaj zeskanowany ciąg, jeśli test ma dokładnie odpowiadać treści QR. URL.href może dodać ukośnik albo zmienić kodowanie. Przyjmuj tylko schematy, które zamierza aplikacja. Nie otwieraj URL jako skutku ubocznego skanu:
function readWebUrl(value) {
let url
try {
url = new URL(value)
} catch {
return { ok: false, message: 'The QR text is not a valid URL.' }
}
if (url.protocol !== 'http:' && url.protocol !== 'https:') {
return { ok: false, message: 'Only http and https URLs are accepted.' }
}
return { ok: true, value }
}
Znaki sterujące. Odrzucaj znaki sterujące ASCII w treści z klawiatury, żeby ukryty prefiks został widoczny w tekście statusu. CR i LF to znaki sterujące. Na skanerze-klinie Enter i Tab są klawiszami. Nie są znakami wewnątrz zwykłego pola tekstowego. Treść szeregowa nadal może zawierać bajty 0x0D albo 0x0A. Usuń je na granicy ramkowania szeregowego i nie usuwaj CR, który należy do środka treści wieloliniowej.
Sufiksy ENTER i TAB
Sufiks to opcjonalna konfiguracja skanera. Nie jest częścią symbolu QR. Sufiksy ENTER i TAB w skanerach kodów kreskowych pokazuje, jak odróżnić klawisze. Odczytaj sufiks w testerze wprowadzania, a potem dopasuj stronę do skanerów, które wdrażasz.
ENTER wysyła formularz jednoliniowego pola tekstowego w obecnych przeglądarkach. Użyj tego, gdy jeden skan ma zatwierdzić wartość. Wywołaj preventDefault() na submit, gdy strona ma zostać na miejscu.
TAB przenosi fokus na następną kontrolkę. Czytaj wartość w keydown, gdy pole nadal ma fokus. Zostaw akcję domyślną, gdy następne pole ma dostać fokus. Ignoruj Shift+Tab, żeby użytkownik klawiatury mógł cofnąć się wstecz.
Brak sufiksu zostawia treść w polu. Przycisk Accept w przykładzie jest ścieżką zakończenia. Timer bezczynności może zgadywać, że pauza oznacza koniec skanu. Ten timer to heurystyka: wolna seria Bluetooth i osoba, która pisze szybko, mogą przekroczyć tę samą przerwę. Wybierz ustawiony sufiks, gdy przebieg potrzebuje twardego końca.
CR i LF to bajty. Enter z klawiatury to event.key === "Enter". To nie są rzeczy wymienne. Nasłuchiwacz, który tylko usuwa \r z wartości pola, nie zobaczy Enter z klina, bo znak nigdy nie został wstawiony. Nasłuchiwacz, który patrzy tylko na event.key, nie podzieli bufora szeregowego na 0x0D. Niektóre urządzenia wysyłają NumPad Enter. event.key nadal jest "Enter". Sprawdzaj event.key, nie tylko event.code === "Enter".
Sufiks może się zmienić, gdy ktoś zeskanuje kod konfiguracyjny z instrukcji urządzenia. Po każdej zmianie konfiguracji przetestuj ponownie Enter, Tab i brak sufiksu. Nie wymyślaj kodu programującego. Użyj instrukcji tego modelu.
Debugowanie zdarzeń klawiatury
Gdy zapisany tekst jest zły, obejrzyj zdarzenia w tej kolejności.
keydown. Odpala się dla każdego klawisza, w tym Enter i Tab, zanim przeglądarka wstawi znak albo przeniesie fokus. Tutaj czytaj znak kończący.
input. Odpala się po tym, jak drukowalny znak zmieni pole. Nie odpala się dla Enter ani Tab na polu tekstowym.
event.key. Znak albo nazwa klawisza po tym, jak system operacyjny zastosuje układ klawiatury.
event.code. Klawisz fizyczny, taki jak Digit1 albo Numpad1. Może zostać ten sam, gdy niezgodność układu zmienia event.key.
Fokus. Zapisz document.activeElement przed skanem. Jeśli to nie pole QR, reszta śladu opisuje złą kontrolkę. Element iframe ma własny fokus.
Kolejność. Przy skanie klinem do pola tekstowego po drukowalnych zdarzeniach keydown idą aktualizacje input, a potem końcowe keydown dla Enter albo Tab, gdy ten sufiks jest ustawiony. change odpala się, gdy pole zatwierdza wartość, zwykle przy blur. Skan, który zostawia fokus w tym samym polu, nie daje change na końcu. Nie używaj change jako jedynego sygnału zakończenia.
Czas. Skanery często kończą krótką treść wyraźnie poniżej sekundy. Tester wprowadzania porównuje średni odstęp między znakami z progiem 100 ms i oznacza wynik jako czas, a nie jako identyfikację sprzętu. Osoba pisząca szybko, autouzupełnianie albo emulator mogą wypaść po stronie skanera względem tego progu. Opóźniony skan Bluetooth może wyglądać jak pisanie. Potwierdzaj treść i sufiks. Czas traktuj jako wskazówkę.
Tester zdarzeń klawiatury wypisuje każde keydown i keyup z key, code, modyfikatorami i znacznikami czasu. Dziennik to zdarzenia przeglądarki. To nie surowy ruch USB.
Test bez fizycznego skanera QR
Logikę aplikacji można testować, zanim skaner znajdzie się na biurku.
- Wpisz
QR-INPUT-TEST-12345w pole i uruchom Accept. To sprawdza walidację i wyświetlanie. Nie sprawdza dekodowania ani sufiksów. - Steruj tym samym polem z narzędzia automatyzacji przeglądarki, tak jak robi to następna sekcja.
- Użyj Barcode Scanner Emulator, gdy potrzebujesz pisania w stylu skanera. Aplikacja desktopowa wysyła wartość, którą podajesz, z opóźnieniem pisania i sufiksem brak, ENTER albo TAB, do aplikacji z fokusem. Odtwarza ścieżkę klawiatury. Nie fotografuje obrazu QR, nie dekoduje symbolu i nie tworzy wirtualnego portu COM.
Sprzęt nadal jest potrzebny do zachowania optycznego i samego urządzenia: czy ten skaner odczyta kod z ekranu albo z wydruku, czy symbologia QR jest włączona, jaki jest układ klawiatury, jaka jest konfiguracja sufiksu oraz tryby szeregowe albo SDK producenta. Emulator jest właściwym sprawdzeniem ścieżki klawiatury. Jest złym sprawdzeniem na dowód, że urządzenie czyta konkretny kod QR.
Automatyzacja testów wprowadzania QR
Poniższe testy Playwright sterują stroną przykładu. Wpisują w pole tak, jak zrobiłby to skaner-klin, a potem sprawdzają zachowanie aplikacji. Nie otwierają urządzeń USB. @playwright/test to zależność dla osoby, która czyta ten przewodnik. Ta strona jej nie wymaga.
Zapisz przykład HTML jako qr-form.html obok tego testu.
import { readFileSync } from 'node:fs'
import { expect, test } from '@playwright/test'
const html = readFileSync(new URL('./qr-form.html', import.meta.url), 'utf8')
async function openForm(page) {
await page.setContent(html)
}
test('accepts a known QR payload once', async ({ page }) => {
await openForm(page)
const field = page.getByLabel('QR payload')
await field.pressSequentially('QR-INPUT-TEST-12345')
await field.press('Enter')
await expect(page.getByRole('status')).toHaveText('Accepted QR-INPUT-TEST-12345')
await expect(page.locator('#captured')).toHaveText('QR-INPUT-TEST-12345')
})
test('rejects an unexpected payload', async ({ page }) => {
await openForm(page)
const field = page.getByLabel('QR payload')
await field.pressSequentially('not-a-ticket')
await field.press('Enter')
await expect(page.getByRole('status')).toHaveText('Unexpected QR payload.')
await expect(page.locator('#captured')).toBeEmpty()
})
test('commits on ENTER and rejects a duplicate scan', async ({ page }) => {
await openForm(page)
const field = page.getByLabel('QR payload')
await field.pressSequentially('QR-INPUT-TEST-12345')
await field.press('Enter')
await field.pressSequentially('QR-INPUT-TEST-12345')
await field.press('Enter')
await expect(page.getByRole('status')).toHaveText('Already accepted QR-INPUT-TEST-12345')
await expect(page.locator('#captured')).toHaveText('QR-INPUT-TEST-12345')
})
test('does not capture keys while the field is unfocused', async ({ page }) => {
await openForm(page)
await page.getByRole('button', { name: 'Accept' }).focus()
await page.keyboard.type('QR-INPUT-TEST-12345')
await expect(page.getByLabel('QR payload')).toHaveValue('')
await expect(page.locator('#captured')).toBeEmpty()
await expect(page.getByRole('status')).toHaveText('')
})
test('shows unexpected characters as text', async ({ page }) => {
await openForm(page)
const payload = '<img src=x onerror=alert(1)>'
const field = page.getByLabel('QR payload')
await field.fill(payload)
await page.getByRole('button', { name: 'Accept' }).click()
await expect(page.getByRole('status')).toHaveText('Unexpected QR payload.')
await expect(page.locator('#captured img')).toHaveCount(0)
await expect(page.locator('img')).toHaveCount(0)
})
pressSequentially wstawia znaki w pole z fokusem. To nie gadżet USB. Test nieoczekiwanego znaku używa fill, bo celem jest komunikat walidacji i brak wstrzykniętego elementu. Rozszerz plik o przypadek URL i przypadek JSON, gdy te formaty są w wydaniu, które dostarczasz. Asercja URL powinna porównać przechwycony tekst z pierwotnym ciągiem QR.
Macierz testów skanera QR
Uruchom je na testowanej aplikacji. Przykładowa strona powyżej obejmuje wiersze biletu, URL, JSON, duplikatu, pustej wartości i nieoczekiwanego znaku. Aplikacja tylko liczbowa albo wieloliniowa potrzebuje własnego oczekiwanego wyniku.
| Scenariusz | Oczekiwany wynik |
|---|---|
| QR ze zwykłym tekstem | Odebrana dokładna wartość |
| QR z URL | Pełny URL przechwycony, a strona do niego nie przechodzi |
| QR liczbowy | Cyfry zachowane |
| Znaki specjalne | Odebrane poprawne znaki |
| Treść JSON | Dane przechwycone i sprawdzone |
| Sufiks ENTER | Przetwarzanie zachodzi raz |
| Sufiks TAB | Obsłużone zachowanie fokusu |
| Brak sufiksu | Aplikacja używa innego mechanizmu zakończenia |
| Zduplikowany skan | Aplikacja stosuje reguły obsługi duplikatów |
| Niepoprawna treść | Wyświetlony błąd walidacji |
| Brak fokusu | Aplikacja bezpiecznie obsługuje brak wprowadzania |
| Długa treść | Bez niezamierzonego ucięcia |
Zeskanuj też treść, która zawiera znak nowej linii, jeśli produkt ma ją zapisać. Zapisz, czy pole odebrało każdą linię.
Rozwiązywanie problemów
Zacznij od znanej treści w testerze wprowadzania. Jeśli wartość testera jest już zła, strona nie jest pierwszą usterką. Jeśli wartość testera jest dobra, a aplikacja zła, usterka leży w fokusie, walidacji albo obsłudze zdarzeń. Skaner kodów kreskowych nie działa to szersza lista kontrolna urządzenia. Jak testować wprowadzanie ze skanera kodów kreskowych obejmuje fokus, układ i przebiegi POS poza tym formularzem.
Skaner piszczy, ale nie pojawia się wprowadzanie
Pisk zwykle znaczy, że skaner zdekodował symbol. Nie znaczy, że strona odebrała tekst. Potwierdź tryb klina klawiaturowego. Tryby szeregowy i kamery nie piszą w polu. Kliknij pole, żeby document.activeElement było tym inputem, i zeskanuj ponownie. Pole wyłączone, tylko do odczytu albo ukryte może ignorować klawisze.
Skaner QR działa w Notatniku, ale nie w przeglądarce
Urządzenie pisze. Strona nie przyjmuje tych klawiszy. Sprawdź fokus, nasłuchiwacz keydown, który wywołuje preventDefault() na klawiszach drukowalnych, oraz nasłuchiwacz, który obsługuje tylko paste. Wprowadzanie klinem nie wywołuje zdarzenia wklejenia. Porównaj wynik testera z polem aplikacji.
Skaner czyta kody kreskowe, ale nie kody QR
Urządzenie może być tylko 1D albo symbologia QR może być wyłączona. Strona tego nie naprawi. Potwierdź obsługę 2D i włącz QR Code według instrukcji urządzenia, korzystając ze sprawdzeń w Testowanie kodów QR: jak testować skanery kodów QR. Udany skan Code 128 dowodzi tylko ścieżki klawiatury.
Niepoprawne znaki
Najpierw zeskanuj QR-INPUT-TEST-12345. Jeśli to się zgadza, a treść URL albo JSON nie, układ zmienia interpunkcję, taką jak :, /, { albo ". Porównaj event.key z event.code w testerze zdarzeń klawiatury i zobacz Zły układ klawiatury skanera kodów kreskowych. Dopasuj układ klawiatury skanera do systemu operacyjnego.
ENTER wysyła formularz dwa razy
Przeglądarka wysyła formularz, a nasłuchiwacz keydown też obsługuje Enter. Zostaw jedną ścieżkę zakończenia i wywołaj na niej preventDefault(). Drugi fizyczny skan to inna usterka. Tekst statusu w przykładzie mówi, że treść została już przyjęta. Jeśli sam pierwszy skan tworzy dwa rekordy, szukaj dwóch nasłuchiwaczy, zanim zmienisz skaner.
Wprowadzanie QR jest ucięte
Porównaj liczbę znaków w testerze wprowadzania z wartością w polu. Atrybut maxlength, maska wprowadzania albo preventDefault() na klawiszach znaków mogą uciąć ciąg. Znak nowej linii wewnątrz treści QR może wysłać pole jednoliniowe za wcześnie. Niektóre skanery ograniczają też, ile znaków wpisują. Podnieś ten limit według instrukcji urządzenia, gdy tester, a nie tylko aplikacja, pokazuje krótką wartość. Skaner kodów kreskowych nie wysyła ENTER opisuje pokrewny przypadek, w którym treść dociera, a formularz nigdy jej nie zatwierdza.
Skaner nie może odczytać kodu QR na ekranie
Potwierdź, że skaner jest imagerem 2D. Zwiększ jasność ekranu, powiększ kod i zostaw strefę ciszy wolną od tekstu i ramek. Odblask, przyciemniony ekran telefonu i kod zbyt gęsty jak na odległość roboczą to problemy optyczne. Wydrukuj tę samą treść, jeśli odczyt z ekranu nadal się nie udaje. Test aplikacji i tak używa znanego ciągu, gdy dowolny skan da tekst.