Przejdź do treści

Barcode Scanner Emulator

Skanery kodów kreskowych USB HID a szeregowe

Skaner USB HID w trybie klina klawiaturowego wpisuje zdekodowany kod kreskowy do aplikacji z fokusem. Skaner szeregowy USB udostępnia interfejs szeregowy, często jako wirtualny port COM, a aplikacja musi ten port otworzyć i odczytać bajty. USB to kabel i magistrala. HID i tryb szeregowy to różne sposoby przedstawienia danych.

Wybierz interfejs, który aplikacja naprawdę potrafi odczytać. Pole na kasie, które już przyjmuje pisanie, to zadanie dla klina klawiaturowego. Usługa, która musi dostać skan, gdy żadne pole tekstowe nie ma fokusu, albo która musi trzymać bajty skanera z dala od klawiatury, to zadanie szeregowe. Wiele skanerów ma tylko jeden z tych trybów. Niektóre umieją się przełączyć. Instrukcja tego modelu to lista trybów, które da się sprawdzić.

Przewodnik Klin klawiaturowy HID szczegółowo wyjaśnia ścieżkę naciśnięć. Jak działają skanery kodów kreskowych? omawia przechwycenie i dekodowanie. Ta strona porównuje dwa interfejsy po stronie komputera i testy, które należą do każdego z nich.

Czym jest tryb klina klawiaturowego USB HID?

W trybie klawiatury USB HID skaner wylicza się jako klawiatura. System operacyjny ładuje swój zwykły sterownik klawiatury. Po dekodowaniu skaner wysyła znaki jako naciśnięcia do kontrolki, która ma fokus klawiatury. Formularz webowy, pole pozycji w POS albo pole tekstowe na pulpicie przyjmują ten wpis bez kodu napisanego specjalnie dla skanera.

Fokus decyduje o miejscu docelowym. Gdy właściwe pole nie ma fokusu, znaki lądują w innej kontrolce albo giną. Skaner nie klika i nie rusza wskaźnika.

Za ładunkiem może iść ustawiony sufiks. Enter wysyła wiele formularzy z jednym polem. Tab przenosi fokus na następną kontrolkę. Żaden z tych klawiszy nie jest gwarantowany. Wybór sufiksu opisuje przewodnik Sufiksy ENTER i TAB w skanerach kodów kreskowych.

Zwykłe zdarzenia klawiatury nie zawierają producenta skanera, numeru seryjnego ani flagi, że klawisze przyszły ze skanera. Przeglądarki z WebHID i tak odmawiają interfejsów klawiatury, więc strona nie może otworzyć urządzenia klina i odczytać surowych raportów HID.

Czym jest szeregowy tryb skanera kodów kreskowych USB?

W trybie szeregowym USB skaner nie pisze. Udostępnia interfejs szeregowy przez USB. System operacyjny zwykle pokazuje ten interfejs jako wirtualny port COM: nazwę COM w Windows, urządzenie cu albo tty w macOS, albo urządzenie ttyACM albo ttyUSB w Linux. Nazwę nadaje sterownik i może się ona zmienić po odłączeniu skanera.

Wirtualny port COM nie jest fizycznym portem RS-232. RS-232 to interfejs elektryczny, z własnym złączem i poziomami napięcia, który komputer czyta przez UART. Szeregowe USB używa kabla USB. Aplikacja nadal otwiera port szeregowy i czyta bajty, ale sygnał na przewodzie to USB. Jedne produkty to prawdziwy skaner RS-232 plus przejściówka z USB na port szeregowy. Inne realizują USB CDC i wcale nie mówią RS-232. Za punkt integracji bierz port, który pokazuje system operacyjny, i nie zakładaj, że szczegóły elektryczne się zgadzają.

Aplikacja otwiera port, czyta strumień bajtów i decyduje, gdzie komunikat się zaczyna i kończy. Zwykła ramka to tekst kodu kreskowego, po którym idzie CR (0x0D), LF (0x0A) albo najpierw CR, a potem LF. Ta ramka to ustawienie urządzenia, a nie reguła USB. Możliwy jest też bajt prefiksu, na przykład STX. Przewodnik Prefiks a sufiks skanera kodów kreskowych: pełny przewodnik oddziela te bajty od klawisza Enter, który wysyła skaner klinowy.

Szybkość, bity danych, parzystość i bity stopu mają znaczenie na prawdziwym UART i na wielu przejściówkach z USB na port szeregowy. Zła szybkość daje śmieci, a nie czysty błąd. Niektóre wirtualne urządzenia COM z USB CDC ignorują szybkość, o którą prosi host, i nadal dostarczają bajty. Nie ma jednego ustawienia dla każdego wirtualnego skanera szeregowego. Weź szybkość i ramkę z instrukcji tego modelu, a potem potwierdź je znanym kodem kreskowym.

Dane dostaje proces, który trzyma port otwarty. Fokus klawiatury nie wybiera odbiorcy. Inny program, który już otworzył port, zablokuje drugie otwarcie. Odłączenie skanera usuwa port. Ponowne podłączenie może utworzyć nową nazwę, a aplikacja musi otworzyć ten port jeszcze raz.

HID a tryb szeregowy

Cecha Klin klawiaturowy HID Szeregowe USB
Dostarczenie danych Wpis w stylu klawiatury Szeregowy strumień bajtów
Wymagany fokus wprowadzania Tak. Naciśnięcia idą za kontrolką z fokusem Nie. Bajty idą do procesu, który otworzył port
Integracja z przeglądarką Zwykły wpis i zdarzenia klawiatury Web Serial tam, gdzie przeglądarka go obsługuje, albo program poza stroną
Kontrola w aplikacji Ograniczona do zachowania klawiatury, fokusu i sufiksów Aplikacja czyta strumień i składa z niego komunikaty
Identyfikacja urządzenia Niedostępna ze zwykłych zdarzeń klawiatury System operacyjny może pokazać nazwę portu. Trwała tożsamość nadal zależy od sterownika
Konfiguracja Ustawienia skanera, w tym sufiks i układ klawiatury Ustawienia skanera plus te ustawienia portu na hoście, których urządzenie naprawdę używa
Typowe zastosowanie Formularze i wprowadzanie pozycji w POS Osobne integracje, które są właścicielem urządzenia

To zwykłe przypadki. Dany model, system operacyjny i sterownik mogą się różnić. Skaner Bluetooth w trybie klawiatury HID na warstwie aplikacji idzie kolumną klina. Bluetooth SPP idzie kolumną szeregową.

Jak skanery HID działają w aplikacjach webowych

Skan klinem aktualizuje element z fokusem. Znaki drukowalne wywołują keydown, a potem input. Enter i Tab wywołują keydown i nie wstawiają znaku do zwykłego pola tekstowego. Dla tych klawiszy event.key jest równe "Enter" albo "Tab", a dla znaku drukowalnego jest ciągiem z jednego znaku. event.code nazywa klawisz fizyczny i może zostać taki sam, gdy niezgodność układu zmienia event.key.

Nasłuchiwacz poniżej zatwierdza pole dopiero wtedy, gdy przyjdzie Enter. Skaner bez sufiksu Enter zostawia tekst w polu.

const field = document.querySelector('#barcode')

if (!(field instanceof HTMLInputElement)) {
  throw new Error('Barcode field was not found.')
}

field.addEventListener('keydown', (event) => {
  if (event.key !== 'Enter') {
    return
  }

  event.preventDefault()
  const value = field.value.trim()
  if (!value) {
    return
  }

  console.log(value)
  field.value = ''
})

Przed skanem daj fokus #barcode. preventDefault() nie pozwala formularzowi nadrzędnemu wysłać się drugi raz. Gdy skaner wysyła Tab, odczytaj wartość w tym keydown i pozwól przeglądarce przenieść fokus. Gdy nie wysyła ani Enter, ani Tab, wyślij pole przyciskiem albo inną jawną akcją. Przerwa w pisaniu to tylko heurystyka końca skanu.

W tych zdarzeniach nie ma nic, co rozpoznaje urządzenie USB. Ten sam ciąg może wytworzyć człowiek, makro albo emulator. Walidacja dotyczy ładunku. Przebieg w przeglądarce, w tym Tab i puste wprowadzanie, jest w przewodniku Jak testować skanery kodów kreskowych w aplikacjach internetowych.

Jak skanery szeregowe działają w aplikacjach

Integracja szeregowa otwiera port, czyta bajty, dzieli je na komunikaty i obsługuje zniknięcie portu. Na pulpicie jest to szeregowe API systemu operacyjnego albo biblioteka producenta. W przeglądarce jedyną wbudowaną opcją jest Web Serial API i tylko w przeglądarkach, które je implementują.

Web Serial jest w przeglądarkach opartych na Chromium. Firefox i Safari go nie udostępniają. Strona musi być w bezpiecznym kontekście, czyli HTTPS albo localhost. requestPort() musi wystartować z gestu użytkownika, a użytkownik musi wybrać port w zapytaniu przeglądarki. Skaner w trybie klina klawiaturowego nie pojawia się na tej liście, bo nie jest urządzeniem szeregowym. Web Serial nie widzi też portu szeregowego, którego system operacyjny nie wystawił.

Szybkość w przykładzie to punkt startowy, który podmieniasz wartością z instrukcji. Pętla traktuje CR albo LF jako koniec komunikatu i zjada parę CRLF jako jeden terminator. Gdy skaner używa innej ramki, ten podział jest zły, nawet gdy port jest otwarty.

<button id="open-serial" type="button">Open scanner port</button>
<p id="status" role="status"></p>
<script>
  const button = document.querySelector('#open-serial')
  const status = document.querySelector('#status')

  function takeLine(buffer) {
    const cr = buffer.indexOf('\r')
    const lf = buffer.indexOf('\n')
    const end = cr < 0 ? lf : lf < 0 ? cr : Math.min(cr, lf)
    if (end < 0) {
      return null
    }

    const line = buffer.slice(0, end).trim()
    let rest = buffer.slice(end + 1)
    if (buffer[end] === '\r' && rest.startsWith('\n')) {
      rest = rest.slice(1)
    }

    return { line, rest }
  }

  button.addEventListener('click', async () => {
    if (!('serial' in navigator)) {
      status.textContent = 'This browser does not provide Web Serial.'
      return
    }

    let port
    try {
      port = await navigator.serial.requestPort()
      await port.open({ baudRate: 9600 })
    } catch (error) {
      status.textContent = 'The port was not opened.'
      return
    }

    const reader = port.readable.getReader()
    const decoder = new TextDecoder()
    let buffer = ''

    try {
      while (true) {
        const { value, done } = await reader.read()
        if (done) {
          break
        }

        buffer += decoder.decode(value, { stream: true })
        let next = takeLine(buffer)
        while (next) {
          if (next.line) {
            status.textContent = next.line
          }
          buffer = next.rest
          next = takeLine(buffer)
        }
      }
    } catch (error) {
      status.textContent = 'The serial read stopped.'
    } finally {
      reader.releaseLock()
      await port.close()
    }
  })
</script>

Pętla odczytu trwa, aż strumień się skończy albo odczyt się nie powiedzie. Odłączenie skanera zwykle odrzuca odczyt. releaseLock() i close() wykonują się w finally. Porty wcześniej zatwierdzone dla tego źródła można wymienić przez navigator.serial.getPorts() bez ponownego zapytania. Pierwsza zgoda nadal wymaga użytkownika.

Aplikacja desktopowa idzie tym samym pomysłem z szeregowym API platformy: otwórz, czytaj, złóż ramkę i otwórz ponownie, gdy urządzenie wróci. Ta strona nie wymyśla poleceń producenta. Gdy skaner oczekuje własnego protokołu, ten protokół jest w dokumentacji producenta.

Co jest lepsze: HID czy tryb szeregowy?

Żaden tryb nie jest lepszy dla każdego produktu. Użyj trybu, który skaner naprawdę oferuje, i trybu, który aplikacja potrafi odczytać.

Wybierz HID, gdy

  • Aplikacja już przyjmuje wpis z klawiatury w polu z fokusem.
  • Formularz albo ekran POS ma działać bez kodu dla urządzenia.
  • Przebieg może zagwarantować fokus przed każdym skanem.
  • Enter albo Tab zgadza się z tym, jak ten formularz zatwierdza wartość albo przechodzi dalej.

Rozważ tryb szeregowy, gdy

  • Skany muszą przychodzić, gdy fokus jest w oknie dialogowym, na przycisku albo nigdzie.
  • Bajty skanera mają zostać osobno od pisania.
  • Aplikacja potrafi otworzyć port, złożyć komunikaty i wrócić do pracy, gdy urządzenie zostanie odłączone.
  • Host może nadać uprawnienie do tego portu i żaden inny proces nie potrzebuje go w tym samym czasie.

Skanera, który wylicza się tylko jako klawiatura, nie da się przełączyć na tryb szeregowy programem na hoście. Potwierdź tryby w instrukcji, zanim zaprojektujesz integrację.

Przełączanie między HID a trybem szeregowym

Niektóre skanery zmieniają tryb, gdy skanujesz kod konfiguracyjny z instrukcji tego producenta albo zapisujesz profil narzędziem producenta. Inne są zbudowane jako jeden interfejs i nie ma czego przełączać.

Nie ma kodu konfiguracyjnego, który zmienia tryb we wszystkich markach. Sekwencja wydrukowana dla innego modelu może nic nie zrobić albo zostawić skaner w niespodziewanym trybie. Po każdej zmianie sprawdź, co pokazuje system operacyjny: klawiaturę, port COM albo jedno i drugie. Potem przetestuj ścieżkę, której używa aplikacja. Przewodnik konfiguracji skanera kodów kreskowych opisuje zwykłe grupy ustawień. Nie zastępuje instrukcji modelu.

Testowanie skanera HID

  1. Podłącz skaner i potwierdź, że jest w trybie klina klawiaturowego. Edytor tekstu powinien dostać znaki, gdy pole w tym edytorze ma fokus.
  2. Otwórz tester wprowadzania kodów kreskowych.
  3. Kliknij Rozpocznij test albo kliknij obszar skanowania. Robi się niebieski, gdy jest gotowy. Strona sama nie przejmuje fokusu.
  4. Zeskanuj kod kreskowy, którego ładunek już znasz.
  5. Porównaj przechwyconą wartość i liczbę znaków z tym ładunkiem.
  6. Odczytaj sufiks: ENTER, TAB albo None. Enter i Tab nie należą do ciągu kodu kreskowego.

Tester zapisuje zdarzenia klawiatury, które widzi przeglądarka. Nie potrafi czytać portu szeregowego i nie potrafi rozpoznać urządzenia USB. Gdy średnia przerwa między znakami jest krótsza niż 100 ms, podaje ten czas. Czas nie jest identyfikacją sprzętu. Dla każdego keydown, w tym key i code, użyj testera zdarzeń klawiatury. Szersze przejście jest w przewodniku Jak testować wprowadzanie ze skanera kodów kreskowych.

Testowanie skanera szeregowego

Tester wprowadzania kodów kreskowych nie otwiera portu COM. Test szeregowy potrzebuje programu, który potrafi otworzyć port wystawiony przez skaner.

  1. Potwierdź, że skaner jest w trybie szeregowym i że system operacyjny pokazuje port, gdy skaner jest podłączony. Odłącz go i sprawdź, że port znika.
  2. Zapisz nazwę portu. Zależy od systemu operacyjnego i może się zmienić przy następnym podłączeniu.
  3. Otwórz port ze zgodnej aplikacji: terminala szeregowego, swojej aplikacji desktopowej albo przykładu Web Serial powyżej w przeglądarce opartej na Chromium przez HTTPS albo localhost.
  4. Ustaw szybkość, bity danych, parzystość i bity stopu, gdy instrukcja je podaje. Wartości, których w instrukcji nie ma, nie wymyślaj.
  5. Zeskanuj znany kod kreskowy.
  6. Porównaj bajty albo zdekodowany tekst z tym ładunkiem.
  7. Sprawdź ramkę. Szukaj prefiksu oraz CR, LF albo CRLF po danych, tylko gdy właśnie to ustawiła instrukcja.

Gdy otwarcie portu nie udaje się, bo jest zajęty, zamknij drugi program, który go trzyma. Gdy tekst to śmieci, parametry linii nie zgadzają się z urządzeniem. Gdy port wcale się nie pojawia, skaner może nadal być w trybie klawiatury, sterownik może brakować albo użytkownik systemu może nie mieć prawa otwierać urządzeń szeregowych.

Częste problemy

Skaner działa w edytorze tekstu, a nie w docelowej aplikacji. Urządzenie pisze. Cel nie ma fokusu albo nasłuchiwacz keydown odrzuca klawisze. Zacznij od artykułu Skaner działa w Notatniku, ale nie w POS.

Skaner nie wpisuje tekstu do żadnego pola tekstowego. Może być w trybie szeregowym, wyłączony albo nie czyta symbolu. Skaner w trybie szeregowym nie będzie pisał. Sprawdź port COM, zanim będziesz szukać błędu w polu. Artykuł Skaner kodów kreskowych nie działa oddziela niedziałający skaner od złego interfejsu.

Brak portu szeregowego. Tryb klawiatury nie tworzy portu COM. Brakujący sterownik, kabel tylko do ładowania albo skaner bez trybu szeregowego dają ten sam objaw. Patrz na listę urządzeń systemu, gdy podłączasz skaner.

Port szeregowy jest już zajęty. Czytać go może tylko jeden proces. Zamknij terminal albo drugą kopię aplikacji, a potem otwórz port ponownie.

Ustawienia komunikacji są złe. Niezgodna szybkość, parzystość albo bity stopu wyglądają jak przypadkowe znaki. Ustaw wartości z instrukcji tego modelu, a potem zeskanuj znany kod jeszcze raz.

ENTER albo TAB nigdy nie przychodzi. To ustawienie sufiksu klina. Tester wprowadzania podaje None. Zobacz Skaner kodów kreskowych nie wysyła ENTER i przewodnik o sufiksach wyżej. Skaner szeregowy nie wysyła klawisza Enter. Może wysłać bajty CR albo LF.

Znaki na skanerze klinowym są złe. Układ klawiatury skanera i układ systemu operacyjnego mogą się nie zgadzać. Bajtów szeregowych ten układ nie przemapowuje. Zobacz Zły układ klawiatury skanera kodów kreskowych.

Przeglądarka nie może sięgnąć do skanera. Skaner klinowy nie pojawi się w zapytaniu Web Serial. Firefox i Safari nie mają Web Serial API. Strona, która nie jest na HTTPS ani na localhost, nie może z niego skorzystać. Użytkownik może też zamknąć zapytanie o port.

Aplikacja traci skaner po odłączeniu. Skaner klinowy wraca jako klawiatura, a następny skan nadal wymaga fokusu. Portu szeregowego nie ma, dopóki aplikacja nie otworzy nowego portu. Nazwa może nie zgadzać się z poprzednią.

Scenariusze integracji

Aplikacje webowe

Klin klawiaturowy pasuje do pola z fokusem i zwykłych zdarzeń DOM. Dostęp szeregowy wewnątrz strony oznacza Web Serial w przeglądarce, która go obsługuje, bezpieczny kontekst i port wybrany przez użytkownika. Strona, która ma obsłużyć Firefox, Safari i kioski bez operatora, nie może polegać tylko na Web Serial. Lokalny pomocnik może być właścicielem portu COM i przekazywać gotowe kody kreskowe na stronę. Ten pomocnik to osobne oprogramowanie. Test klina tego programu nie ćwiczy.

Systemy POS

POS, który stawia fokus w polu pozycji i zatwierdza wartość klawiszem Enter, to integracja klina. POS, który musi skanować przy otwartym oknie modalnym albo który musi ignorować klawiaturę, to integracja szeregowa. Mieszanie daje skany w złym polu albo skany, które nigdy nie dochodzą. Dopasuj tryb skanera do ekranu, który naprawdę jest na zmianie.

Aplikacje desktopowe

Aplikacja desktopowa może przyjąć wpis klina w kontrolce, która ma fokus, albo otworzyć wirtualny port COM i trzymać sesję przez całe życie procesu. Własność portu, ponowne połączenie i ramka są częścią tej sesji. Fokus do niej nie należy.

Automatyzacja QA

Barcode Scanner Emulator wpisuje wybraną przez ciebie wartość do aplikacji z fokusem i może wysłać ENTER, TAB albo obyć się bez sufiksu. To pokrywa regresje klina klawiaturowego: fokus, walidację i obsługę sufiksu. Nie tworzy wirtualnego portu COM, nie wylicza urządzeń USB i nie odtwarza szybkości ani ramki. Testy szeregowe nadal potrzebują portu szeregowego i programu odczytu albo dublera testowego, który zapisuje tę samą ramkę bajtów, którą aplikacja parsuje.

Aplikacje kioskowe

Kiosk z wpisem klina musi trzymać pole skanu w fokusie przez okna dialogowe, wygaszacze i komunikaty o błędach. Jeden zgubiony fokus i następny skan trafia w skrót albo w nic. Kiosk z trybem szeregowym może czytać port bez tego fokusu i musi trzymać uprawnienie do urządzenia oraz otwierać port na nowo po utracie zasilania albo wyrwaniu kabla.

Gdzie pasuje Barcode Scanner Emulator

Barcode Scanner Emulator to aplikacja desktopowa dla Windows, macOS i Linux. Odtwarza ścieżkę klawiatury, której używa skaner klinowy. Wpisujesz tekst, wybierasz opóźnienie pisania i wybierasz sufiks: brak, ENTER albo TAB. Globalny skrót wpisuje ten tekst do aplikacji z fokusem.

Użyj go, żeby rozwijać formularze w stylu HID i łapać ich regresje, gdy skanera nie ma na biurku. Połącz go z testerem wprowadzania kodów kreskowych, żeby zobaczyć wartość, klawisze prefiksu i sufiks, które dostała przeglądarka.

Nie emuluje szeregowego urządzenia USB, wirtualnego portu COM, wyliczania USB ani dekodowania optycznego. To zachowanie nadal należy do sprzętu albo do szeregowego dublera testowego, którym sterujesz.